( 2 Times ) นาน แค่ไหนที่ไม่ได้มองหน้าเธอ ที่ไม่ได้ยิ้มเหมือนเวลาได้ใกล้เธอ ที่ไม่ต้องคอยง้อกัน หรือโกรธกัน นาน จนรูปที่หัวเตียงนั้นเริ่มซีดจาง คล้ายๆ เรื่องราวที่มันพ้นผ่าน ยิ่งนาน เหมือนเราจะยิ่งห่าง * (ก็)รู้ ว่ามันจบแล้ว ไม่มีสิทธิ์แล้ว ปล่อยให้เรื่องราวมันผ่านพ้นไป ปล่อยให้เวลา.. มันรักษาแผลในจิตใจ ** เหมือนว่าจะดีขึ้นแล้ว แต่ความจริงแล้วยังไม่ลืมทุกรอย.. ยิ้มของเธอ ไม่อาจลืมช่วงเวลาที่เคยสุข ทุกวันตั้งแต่วันที่เรา ได้พบเจอ ก็คล้ายๆ ว่าจะดีขึ้นแล้ว แต่ว่าสุดท้ายฉันก็ยังไม่อยากลบเรื่องราว ที่เราเคยสัญญาว่าเราจะอยู่ ข้างเคียงกันตลอดไป จนถึงคำพูดสุดท้ายที่เธอ.. บอกให้ลืมเรื่องของเรา (ไม่อยากจำแล้ว) นาน แค่ไหนที่ไม่มีคำทักทาย ที่ไม่มีใครมาคอยวุ่นวาย ที่ไม่ต้องคอยรับใคร หรือคอยส่งใคร นาน จนกลิ่นน้ำหอมของเธอมันค่อยๆ จาง ต้นไม้ทีวางอยู่ริมหน้าต่าง ก็เริ่มเหี่ยวเฉาลง เหมือนทุกอย่าง ( ซ้ำ * , ** , ** )