E
เหนื่อEยแค่ไหนต้องพูดเบาๆ
เก็Emaj7บความเศร้าเอาไว้ข้างใน
บอกE7ตัวเองว่าไม่เป็นไร ต้องเดินAต่อ
โลกAmที่เคยสวยงาG#mม ในความฝัน
แต่ควาF#mมเป็นจริงกดดันจนแทบขาดBใจ
ต้องเก่งEแค่ไหนมันถึงจะพอ
ต้องอดEmaj7ทนรอไปถึงเมื่อไหร่
ใส่สุE7ดแรงหมดทั้งหัวใจ ก็ไม่ต่Aาง
โลกAmที่เคยสวยงาม วันนี้พึ่G#mงได้รู้ซึ้ง
ถึงกาF#mรเติบโตการเป็นผู้ใหญ่ B
มีคC#mวามสุขจริงๆ อย่างใครBเขามี เมื่อไหร่A
ไอ่คำว่าไม่เAmป็นไรต้องพูดอีกกี่ครั้งC#m
ได้แต่บอกตัวเองต้องอดBทนฝืน ซ้ำAๆ ใช่ไหมAm
* แต่มันก็เหนื่อยEเกินไป ที่ใจจะทนไหว
ต่อให้มันเหนื่อC#mยแทบตาย
บาดแผลบนร่างกาย
ยังไม่ได้เท่าAกับจิตใจ
ที่ฉันต้องแบกและรับไว้
ทุกวันนี้ฉัBนมีชีวิตอยู่เพื่อใคร
และมันก็เหนื่อยEเกินทน เมื่อไรจะหลุดพ้น
ขอแค่ใครC#mสักคน พาฉันไปให้ไกล
เพื่อต่อชีวิตAไปอีกวัน
ให้กลับมามีแรงอีกครั้ง ได้ไหมB
ชีวิตนี้เป็นของฉันหรือของใคร
C#m|B|A|Am( 2 Times )
มีคC#mวามสุขจริงๆ อย่างใครBเขามี เมื่อไหร่A
ไอ่คำว่าไม่เAmป็นไรต้องพูดอีกกี่ครั้งC#m
ได้แต่บอกตัวเองต้องอดBทนฝืนซ้ำๆA ใช่ไหม Am
* แต่มันก็เหนื่อยEเกินไป ที่ใจจะทนไหว
ต่อให้มันเหนื่อC#mยแทบตาย
บาดแผลบนร่างกาย
ยังไม่ได้เท่าAกับจิตใจ
ที่ฉันต้องแบกและรับไว้
ทุกวันนี้ฉัBนมีชีวิตอยู่เพื่อใคร
และมันก็เหนื่อยEเกินทน เมื่อไรจะหลุดพ้น
ขอแค่ใครC#mสักคน พาฉันไปให้ไกล
เพื่อต่อชีวิตAไปอีกวัน
ให้กลับมามีแรงอีกครั้ง ได้ไหมB
ชีวิตนี้เป็นของฉันหรือของใคร
* แต่มันก็เหนื่อยEเกินไป ที่ใจจะทนไหว
ต่อให้มันเหนื่อC#mยแทบตาย
บาดแผลบนร่างกาย
ยังไม่ได้เท่าAกับจิตใจ
ที่ฉันต้องแบกและรับไว้
ทุกวันนี้ฉัBนมีชีวิตอยู่เพื่อใคร
และมันก็เหนื่อยEเกินทน เมื่อไรจะหลุดพ้น
ขอแค่ใครC#mสักคน พาฉันไปให้ไกล
เพื่อต่อชีวิตAไปอีกวัน
ให้กลับมามีแรงอีกครั้ง ได้ไหมB
ชีวิตนี้เป็นของฉันหรือของใคร
C#m|B|A|Am
