เหนือกาลเวลา

ดวงจันทร์ เคลื่อนคล้อย ดาวน้อยมืดดับ ตะวันลาลับนับกาลผ่านเลย ที่ๆ เคยดื่มด่ำ คำรักยังคง กังวาน ที่เราเคยร่วมฝันพลันเป็นอดีต ที่เคยนั่งคู่เคียง บัดนี้เหลือเพียงภาพในนิมิต ที่ใจยังคิดพร่ำเพ้อถึงเธอมิคลาย * โอ้เหตุไฉน ใยหัวใจไม่ยอมปล่อยวาง คู่ครองใฝ่ปองลาร้าง สวรรค์ไม่สร้างทางรักสองเรา กรรมใดใยขีด ให้ชีวิตต้องตรมต้องเศร้า เวียนว่ายพันหมื่นแสนปียังเฝ้า รอคอยรักเราเหนือกาลเวลา จะล่วงเลยกี่ปีแสง มิอาจเปลี่ยนแปลงใดรักมั่น จะห้วงนิทราหรือดับขันธ์ มิอาจมากั้นแรงปรารถนา ขอพบสบตายอดชีวี หัวใจข้านี้มันร้องร่ำ จะภพชาติใดยังจดจ่า ฉันยังครวญคร่ำถึงแต่เธอ เออ เออ เอ่อ เอ้อ.. เอ่อ เออ เอ่อ เอ้อ.. เออ เออ เอ่อ เออ เออ.. ที่ๆ เคยดื่มด่ำ คำรักยังคง กังวาน ที่เราเคยร่วมฝันพลันเป็นอดีต ที่เคยนั่งคู่เคียง บัดนี้เหลือเพียงภาพในนิมิต ที่ใจยังคิดพร่ำเพ้อถึงเธอมิคลาย * โอ้เหตุไฉน ใยหัวใจไม่ยอมปล่อยวาง คู่ครองใฝ่ปองลาร้าง สวรรค์ไม่สร้างทางรักสองเรา กรรมใดใยขีด ให้ชีวิตต้องตรมต้องเศร้า เวียนว่ายพันหมื่นแสนปียังเฝ้า รอคอยรักเราเหนือกาลเวลา * โอ้เหตุไฉน ใยหัวใจไม่ยอมปล่อยวาง คู่ครองใฝ่ปองลาร้าง สวรรค์ไม่สร้างทางรักสองเรา กรรมใดใยขีด ให้ชีวิตต้องตรมต้องเศร้า เวียนว่ายพันหมื่นแสนปียังเฝ้า รอคอยรักเราเหนือกาลเวลา จะล่วงเลยกี่ปีแสง มิอาจเปลี่ยนแปลงในรักมั่น จะห้วงนิทราหรือดับขันธ์ มิอาจมากั้นแรงปรารถนา ขอพบสบตายอดชีวี หัวใจข้านี้มันร้องร่ำ จะภพชาติใดยังจดจ่า ฉันยังครวญคร่ำถึงแต่เธอ เออ เออ เอ่อ เอ้อ.. เอ่อ เออ เอ่อ เอ้อ.. เออ เออ เอ่อ เออ เออ..