พี่พับ (สีดอหูพับ)

ฉันไม่ได้คิดตัวร้ายที่มองจะเป็นฉัน ฉันเพียงแค่ทำตามกรรมวิถีก็แค่นั้น ฉันมองว่าผืนแผ่นดินแห่งนี้เป็นเพียงบ้าน วิ่งเล่นสำราญเที่ยวหาอาหารเหมือนอย่างเคย เดินทางมาไกลผ่านเขาเหล่าไม้พนาสวน ฉันอาจจะป่วนแก่นแก้วซุกซนเพราะเดียงสา เพียงแหล่งอาหารและที่หลับนอนที่โหยหา เธออาจมองว่าฉันเป็นตัวร้ายไม่ตั้งใจ พี่ฉันพารอนแรม ได้แต่งแต้มสีสันให้งาน้อยๆ วิ่งเล่นจนเหนื่อยบางทีหลับในป่าอ้อย ตะวันคล้อยเราตื่นขึ้นมาเล่นน้ำกัน * ​ภาพเหล่านั้นเป็นเพียงแค่ฝันแล้วหรือเปล่านะ ตื่นขึ้นมาไม่เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย รอฉันรอก่อนส่งร้องเรียกก็ยังเฉย พี่ไม่กลับมาเลยฉันได้แต่เอ่ยว่า แปร๊นๆ! พี่จากไปแสนไกลแล้วใครเล่าใครพาพี่ไป ผู้คนตั้งมากมายผูกมัดพี่ไว้ทำไมกัน เสียงเฮโห่ร้องพวกเขาดีใจอะไรกัน จนค่อยๆ หลับฝันทรุดลงตรงนั้นไม่กลับมาหา พี่ฉันพารอนแรม ได้แต่งแต้มสีสันให้งาน้อยๆ วิ่งเล่นจนเหนื่อยบางทีหลับในป่าอ้อย ตะวันคล้อยเราตื่นขึ้นมาเล่นน้ำกัน * ​ภาพเหล่านั้นเป็นเพียงแค่ฝันแล้วหรือเปล่านะ ตื่นขึ้นมาไม่เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย รอฉันรอก่อนส่งร้องเรียกก็ยังเฉย พี่ไม่กลับมาเลยฉันได้แต่เอ่ยว่า แปร๊นๆ! พี่จากไปแสนไกลแล้วใครเล่าใครพาพี่ไป ผู้คนตั้งมากมายผูกมัดพี่ไว้ทำไมกัน เสียงเฮโห่ร้องพวกเขาดีใจอะไรกัน จนค่อยๆ หลับฝันทรุดลงตรงนั้นไม่กลับมาหา ฉันอาจลืมคิดไปว่าผืนป่าเป็นของใคร ฉันเพียงเข้าใจ คน สัตว์ ป่าไม้ อยู่ด้วยกัน อาจไม่เข้าใจจนสร้างเรื่องร้ายทำลายกัน จนเธอโกรธเกลียดคิดกำจัดฉัน.. ให้พ้นไป