F|C|Dm|C
ก็เFพราะว่ารักจึงยอมทุ่มเทให้เธอC
ก็เพราะว่ารักจึงยอมให้เธอทุกอย่างDm
ก็เพราะว่ารักจึงยอมต้องเดินแยกทางC
ก็เFพราะว่ารักจึงทำตามที่เธอต้องการC
ก็เพราะว่ารักก็เลยต้องทำแบบนั้นDm
และฉันก็พอเข้าใจเCธอ
เธอFเองก็คงไม่เคยจะคิดอ้อนวอนC
เธอเองก็คงต้องพอใจอย่างแน่นอนDm
เธอเองก็คงมีเขา เป็นตัวสำรองC
เธอFเองไม่เคยบอกใครว่ามีเจ้าของC
เธอเองไม่เคยบอกฉันเป็นตัวสำรองDm
เพราะรักCจึงต้องจากเธอF
* นี่คือเหตุผลA# ของคนที่รักCเธอ
แม้เธอAmไม่เคยสนใจ Dm
เปรียบดังดอกไม้ A#สวยงามC ร่วงสู่ดิFน
จะรักเธอไปแบบนี้ A#เรื่อยC ๆ ไป
จวบจนAmลมหายใจสิ้นDm
จะยอมA#กินหยดน้ำตาC แทนใบหน้าเธอDm
( ซ้ำ * )
A#|C|Am|Dm|A#|C|Dm|Dm
( ซ้ำ * , * , * )
