//
ไม่เคยมีใครทำให้ฉันยิ้มมาก่อน เพิ่งมีคนที่จะทำให้ฉันนอนไม่หลับ ใจจริงไม่อยากจะยอมรับ ว่ามันเป็นเธอ.. ก็เห็นมาตั้งแต่เล็ก จนโต ไม่เคยมองเธอตรงสเป็ค สักที เป็นเพื่อนกันมาตั้งนานหลายปี ความรู้สึกนี้คืออะไร แม้ว่ามีผู้คนมากมายที่มันเหมาะสมกว่าฉัน แต่ว่าการได้เดินไปกับเธอมันคือความฝัน ไม่มีทางจะหยุด ฉันจะไปให้สุด หยุดตรงคำว่าเสียใจ รีบตื่นตั้งแต่เช้า เพื่อไปเจอเธอ และหยิบเอาดอกไม้ มอบมันให้เธอ เลิกเป็นเพื่อนกันดีไหม ฉันน่ะห่วงจนแทบทนไม่ไหว ตื่นตั้งแต่เช้า เพื่อไปเจอเธอ และหยิบเอาดอกไม้มอบมันให้เธอ เลิกเป็นเพื่อนกันดีไหม ฉันน่ะห่วงจนแทบทนไม่ไหว (กาลเวลาจะหมุนไป) สุดท้ายเราก็รู้ว่าเราต้องห่าง แค่เพียงเธอบอกว่าเธอไม่ต้องการฉัน แค่จดจำสิ่งที่เรานั้นต่างให้กัน และจดจำมันทุกอย่าง ดอกไม้ที่ได้ให้กันในวันวาน แม้จะเสียดายที่เสียไป ในใจที่ทรมาน สิ่งที่เรา นั้นมีด้วยกันเมื่อนาน คือการเดินทางจนสุดสาย ก่อนจะเดินผ่านไป ความรักในวัยเด็กที่สดใสเริ่มหมดลง ฉันคงเริ่มเป็นผู้ใหญ่ เราอาจเพียงพบเพื่อเรียนรู้และจากกัน ก่อนที่จะไปเริ่มใหม่ แต่อย่างน้อยก็ได้รู้ ในครั้งหนึ่งเคยมีเธอ เชื่อใจ ชีวิตมันเป็นของเรา แค่ยอมรับเธอจะใช้ เพื่อใคร ที่ไม่ใช่เพื่อฉัน เป็นเพื่อนกันอีกครั้ง และคงไม่มีหวัง
