A|F#7|Bm|E( 2 Times )
แม้เAวลา จะผ่านF#7ไปสักเพียงไหน
เธอBmยังคงจะมีจิตใจที่Eสวยงาม
หันAไปมอง ก็มีแF#7ต่ความ
อ่อนหวานBm ให้กันEเรื่อยมา
ในบC#mางวัน ที่เราF#7เริ่มอ่อนล้า
เธอBmเข้ามา จับมือEฉันก้าวไป
เพียงC#mลืมตา จะเห็นF#7ว่าใคร
คอยห่วงBmใย ไม่ไปไEหนไกล
* อยากA.. ขอบคุณF#7เหลือเกิน
ที่ได้เBmจอ ได้พบEและผูกพัน
เธอA.. คนที่สำF#7คัญ
ทุกBmๆ วัน ของฉันEจะมีเพียงเธอ
A|F#7|Bm|E
แม้ว่Aาเรา จะห่างF#7ไกลสักเพียงไหน
ให้เBmธอรู้ไว้ ไม่เคยEจะสนใคร
ฉันAว่าคง ไม่มีใF#7คร
ที่เข้าใจ Bmอย่างเธอEเข้าใจ
ในบC#mางวัน ที่เราF#7เริ่มอ่อนล้า
เธอBmเข้ามา จับมือEฉันก้าวไป
เพียงC#mลืมตา จะเห็นF#7ว่าใคร
คอยห่วงBmใย ไม่ไปไEหนไกล
* อยากA.. ขอบคุณF#7เหลือเกิน
ที่ได้เBmจอ ได้พบEและผูกพัน
เธอA.. คนที่สำF#7คัญ
ทุกBmๆ วัน ของฉันF#จะมีเพียงเธอ
* อยากB.. ขอบคุณG#7เหลือเกิน
ที่ได้เC#mจอ ได้พบF#และผูกพัน
เธอB.. คนที่สำG#7คัญ
ทุกC#mๆ วัน ของฉันF#จะมีเพียงเธอ
ถึงBแม้เวลาจะผ่านไปนานG#7เท่าไหร่
ให้เธอC#mรู้ไว้ ไม่เคยF#สนใคร
ถึงBแม้เวลาจะผ่านไปนานG#7เท่าไหร่
ให้เธอC#mรู้ไว้ ไม่เคยF#สนใคร
ถึงBแม้เวลาจะผ่านไปนานG#7เท่าไหร่
ให้เธอC#mรู้ไว้ ไม่เคยF#สนใคร
