เราพบกันด้วยความบังเอิญ แต่จากกันด้วยความตั้งใจ ก็ไม่ต้องพูดอะไรมากมาย แค่คนเคยรักแล้วมันหมดใจแค่นั้นเอง จำได้ว่าฉันเคยเป็นคนที่เธอ เคยบอกว่ารักกันจนหมดใจ วันแรกที่พบกันฉันยังจำได้ดี เลยว่าสองเราเป็นอย่างไร มันช่างสวยงาม (จับใจ) ผ่านมานานแสนนาน (เท่าไร) ภาพในวันนั้นยังตรึงติดใจ เหมือนเมื่อวาน ฉันยังจำมันได้ยันกลิ่นน้ำหอมที่เธอฉีด จำ dress ที่เธอใส่และจำดอกไม้ได้ทุกกลีบ คนนี้แหละคืออีกครึ่งชีวิตที่ฉันนั้นตามหา และเธอก็คิดแบบเดียวกัน เลยเพ้อกันไปไกลเป็นฝั่งฝา แต่เมื่อเวลายิ่งผ่านยิ่งทำให้รู้ฉันคิดผิด ที่เอาชีวิตและหัวใจ ไปฝากเธอไว้แบบผูกติด เพราะตอนสุดท้ายเธอเปลี่ยนไป ความรักของเราเลยสู่ขิต มันคือเวรกรรมล้วนๆ ไม่ใช่เลยพรหมลิขิต * ยอมรับความจริงเถอะ พอเถอะพอเท่านี้ หยุดแกล้งทำดีอยากไปกับใครก็ไป เราพบกันด้วยความบังเอิญ แต่จากกันด้วยความตั้งใจ ก็ไม่ต้องพูดอะไรมากมาย แค่คนเคยรักแล้วมันหมดใจแค่นั้นเอง เธอไม่ต้องคิดกังวลว่าคนอย่างฉัน จะขอร้องให้เธอกลับมา แค่ไม่รักแล้วเข้าใจเธอไปได้เลย ไม่ต้องฝืนไม่ต้องบอกลา ไม่ต้องทำเป็นเสียใจ (ต่อไป) ไม่ต้องมีเยื่อใย (อะไร) เมื่อมีคนนั้นรอเธอกลับไปอย่าให้รอนาน จะเพ้อเหี้ยไรนักหนา ต้องเสียเวลามานั่งฟังอีก จะแพล่มไปเพื่ออะไร แยกๆ กันไปให้เรื่องมันจบดิ จะทำเป็นบีบน้ำตา พร่ำพรรณนาเป็นทมยันตี พอซะทีเถอะนะ baby please ในเมื่อเรื่องราวของเรา มันเริ่มต้นขึ้นด้วยความไม่ตั้งใจ จะทำให้ตัวเองดูดี โทษคนนั้นคนนี้ไปเพื่อใคร หัวใจเธอเคยมีเพียงแต่ฉัน แต่วันนี้มีแต่เขาไง อย่าบอกว่าเธอไม่เจตนา เมื่อเธอแอบกินมันแบบตั้งใจ * ยอมรับความจริงเถอะ พอเถอะพอเท่านี้ หยุดแกล้งทำดีอยากไปกับใครก็ไป เราพบกันด้วยความบังเอิญ แต่จากกันด้วยความตั้งใจ ก็ไม่ต้องพูดอะไรมากมาย แค่คนเคยรักแล้วมันหมดใจ ยอมรับความจริงเถอะ พอเถอะพอเท่านี้ หยุดแกล้งทำดีอยากไปกับใครก็ไป เราพบกันด้วยความบังเอิญ แต่จากกันด้วยความตั้งใจ ก็ไม่ต้องพูดอะไรมากมาย แค่คนเคยรักแล้วมันหมดใจแค่นั้นเอง * ยอมรับความจริงเถอะ พอเถอะพอเท่านี้ หยุดแกล้งทำดีอยากไปกับใครก็ไป เราพบกันด้วยความบังเอิญ แต่จากกันด้วยความตั้งใจ ก็ไม่ต้องพูดอะไรมากมาย แค่คนเคยรักแล้วมันหมดใจ