//
* เหนื่อยแค่ไหน ฉันก็ลุกได้ ต่อให้ล้ม มันไม่เคยเข้าข้างใคร หัวใจฉันยังเดินต่อไป ไม่มีวันยอมแพ้ ให้เรื่องร้ายๆ หนักแค่ไหน ฉันก็ลุกไหว เพราะฉันรู้ตัวเองมาไกลเท่าไหร่ วันนี้อาจท้อ แต่พรุ่งนี้ยังมีไฟ ฉันขอสู้ต่อไป เพื่อฉันคนเดิม ฉันเคยฝันว่าจะไปยืนอยู่หน้ากล้อง เพื่อคนข้างหลังจะได้เห็นฉัน ไปยืนอยู่หน้าช่อง ในเมืองใหญ่ที่แสงไฟมันสาดหน้า ทำให้ได้รู้สึกไกลกว่าใคร ในวันที่ใจต้องจากบ้าน ฉันออกล่าตามฝัน วนฉันในเมืองหลวง ผู้คนมากมายที่มากหน้า หลายตาและเดินสวน ทำความเข้าใจว่าเราทุกคนก็ล้วน ต่างต้องเจอคำพูดมากมาย ที่เข้ามาถากมาถางและตามหวน คำด่าดูหมิ่นถ้ามึงไม่เก่งพอ เก่งใจแกร่งเก็บกองคำคนผิดลม บนปัดที่ยังมาตามติด จนวิ่งชนวนสาส ทำให้หัวใจมึงถูกแสก แตกเปลี่ยนเป็นเศษกรอบ เสร็จแอบเก็บน้ำตาเด็ดเปิดภาพแม่ดู กลับมานอนคิดหันซ้าย ก็คงไม่แย่ไป หันมองขวาไปทางกระจก ก็คงมีแค่กู บอกกับใจตัวเองว่า หลังจากนี้นั้นมึงก็แค่ไป * เหนื่อยแค่ไหน ฉันก็ลุกได้ ต่อให้ล้ม มันไม่เคยเข้าข้างใคร หัวใจฉันยังเดินต่อไป ไม่มีวันยอมแพ้ ให้เรื่องร้ายๆ หนักแค่ไหน ฉันก็ลุกไหว เพราะฉันรู้ตัวเองมาไกลเท่าไหร่ วันนี้อาจท้อ แต่พรุ่งนี้ยังมีไฟ ฉันขอสู้ต่อไป เพื่อฉันคนเดิม สองเดือนหลังจากทุกสิ่งที่ได้ฝัน กลับบ้านมากอดแม่ ขอบคุณทุกสิ่งที่ให้ฉัน ขอบคุณกับข้าว บนโต๊ะอาหารที่โคตรพิเศษ กับคนพิเศษที่ให้ด้วยใจ ด้วยใจโดยไม่หวัง เรียนภาพถึงหน้ากล้อง เริ่มช่องว่าไฮเอนด์ กลับมาเริ่มจากศูนย์ เดินทางออกไปบนไฮเวย์ เติมไฟให้เต็มถัง ไม่สนใจถ้ามึงจะขำก็ขำไป เพราะกูมีฝันที่มันจะฝัง เป็นภาพที่ฝันจนฝังใจ เลยต้องไปเพื่อกำชัย ตะโกนออกไปว่าไม่ร้องละ สร้างทุกอย่างด้วยตัวกูเอง บอกใจว่าไม่ท้อ และจากนี้มึงจะได้เห็น ทุกภาพทุกความสุข ในความสนุกทุกคลิปที่กู ได้ส่งออกไปและให้น้อง เพราะชีวิตคนเราไม่เท่ากัน โลกมันสอนให้เข้าใจ ต่อให้ดีให้มีอีกกี่สิบล้าน หรืออีกสักเท่าไร แต่ใจก็เท่าเดิม สุดท้ายก็โยนไปเข้าไฟ เหลือแค่เพียงขี้เถ้า ที่กลายเป็นเรื่องให้เราต้องเศร้าใจ แค่ยื่นหน้าไปรับลม ทนและเดินต่อ ไม่พอจะรับคม คำคนไม่เชิญออก คนที่เกลียดกู แค่ปล่อยให้แม่งมันเกลียดไป ไม่มีเวลาไปเสวนา เพื่อเอาเวลาไปเกลียดใคร หนักแค่ไหน ฉันก็ลุกไหว เพราะฉันรู้ตัวเองมาไกลเท่าไหร่ วันนี้อาจท้อ แต่พรุ่งนี้ยังมีไฟ ฉันขอสู้ต่อไป เพื่อฉันคนเดิม
