C#m|C#m|B|G#mB
C#m|A|E|B
ใจพC#mออยากสิย่าง
ไปโสม้างAจีกอกเผิ่นเด้เนาะ
เคียดBปานพุ่นละน้อ
ในมื้อEที่เฮาอกหักG#m
แต่เสียงC#mความจริงทักเตือน
มาคึดAเบิ่งแล้วคักๆ
อันว่าเรื่องBของความฮัก
มันห้ามกันG#mบ่ได้ดอกหวาC#m
* เผิ่นกะคือสิฮักC#mของเผิ่นB
จังเลือกเดินAออกจากความฮักเฮาB
เผิ่นกะคือสิเบื่อC#mอิหยังเก่าBๆ
จังด่วนฟ้าวAมีใหม่ไปหน้าB
กะสิคือจังเฮาC#m ฮักเผิ่น B
กะฮักตายAแต่เผิ่นอยู่ฮั่นล่ะE
สิรับBจบเอาดอกหวา
ส่ำนี้คG#mงบ่พอขาดใจ
C#m|C#m|C#m|C#m
ผู้เC#mบิ่ดใจกะเบิ่ดคัก
ผู้ยังฮักAกะฮักคักอีหลี
มื้อฮักกันBกะจังแม่นดี
มื้อเซาฮักEบาดเป็นผีเป็นฮ้ายG#m
ความฮักC#mที่เกิดขึ้นแล้ว
มันงดงามAบ่มีแนวให้เสียดาย
เฮาสิเBมียนมัดอัดไว้
ทั้งรอยยิ้มG#mและทุกหยดน้ำC#mตา
* เผิ่นกะคือสิฮักC#mของเผิ่นB
จังเลือกเดินAออกจากความฮักเฮาB
เผิ่นกะคือสิเบื่อC#mอิหยังเก่าBๆ
จังด่วนฟ้าวAมีใหม่ไปหน้าB
กะสิคือจังเฮาC#m ฮักเผิ่น B
กะฮักตายAแต่เผิ่นอยู่ฮั่นล่ะE
สิรับBจบเอาดอกหวา
ส่ำนี้คG#mงบ่พอขาดใจ..
C#m|A|E|B|C#m
C#m|C#m|C#m|C#m
* เผิ่นกะคือสิฮักC#mของเผิ่นA
จังเลือกเดินEออกจากความฮักเฮาB
เผิ่นกะคือสิเบื่อC#mอิหยังเก่าAๆ
จังด่วนฟ้าวEมีใหม่ไปหน้าB
กะสิคือจังเฮาC#m ฮักเผิ่น B
กะฮักตายG#mแต่เผิ่นอยู่ฮั่นล่ะA
สิรับBจบเอาดอกหวา
ส่ำนี้คG#mงบ่พอขาดC#mใจ..
บ่ไปต้อยBไปซูนเผิ่นดอกหนา
ล่ะG#mเผิ่นกะคือ.. สิฮักของเผิ่น
C#m|C#m|B|C#mB|C#m
