เพราะความจนมันน่ากลัว

ถึงเวลาแล้วต้องตื่น ปลุกตัวเองให้ฟื้นจากความฝัน ทั้งที่ใจยังเหนื่อยล้า แต่ภาระมันยังรออยู่ทุกวัน ไม่มีสิทธิ์แม้จะอ่อนแอ เลยต้องเดินหน้าพร้อมฝ่าฟัน เพราะความจนที่วิ่งตามมานั้น ไม่มีเวลาให้กับความโศกศัลย์ บางวันโดนด่า ทั้งที่กูขยันแทบขาดใจ บางวันมึงเหนื่อยจนร้องไห้ แต่ก็ไม่มีสิทธิ์จะหยุดพัก เพราะคำว่าครอบครัว พ่อแม่กับคนที่มึงรัก กับชีวิตที่แสนยากนัก แค่อยากหยุดพักยังไม่ได้เลย มึงเหนื่อยมากเลยใช่ไหม เพราะกูก็เหนื่อยสุดหัวใจ แต่ยังต้องฝืนยิ้มเอาไว้ แล้วบอกตัวเองว่า.. * เหนื่อยก็ต้องทน เพราะความจนมันน่ากลัว หยาดเหงื่อที่ไหลออกมา ไม่มีค่าพอให้ใครเห็นหัว ไม่มีเงินไม่ใช่เรื่องน่าอาย แต่ถ้าไม่มีเป้าหมาย.. นั่น.. แหละเรื่องใหญ่ ล้มก็ต้องลุกเจ็บก็ต้องเดินต่อไป แม้โลกจะใจร้ายแค่ไหน ก็อย่ายอมแพ้มันง่ายๆ วันนี้ยังไม่ถึงฝันก็แค่เดินกันต่อไป ตราบใดที่ยังหายใจ ชีวิตยังมีความหมาย.. เห็นบางคนเกิดมาพร้อมทุกอย่างที่ต้องการ ส่วนบางคนต้องดิ้นรน เพื่อเงินไม่กี่บาทในแต่ละวัน เพราะต้นทุนชีวิตนั้น ไม่ได้ตัดสินปลายทาง คนที่ไม่ยอมแพ้ต่างหาก ที่จะไปถึงความฝัน อย่าอายที่วันนี้ยังไม่มีอะไร อย่าอายที่ต้องเริ่มใหม่อีกสักกี่ครั้ง ขอแค่หัวใจยังมีความหวัง สักวันหนึ่งมันต้องเป็นวันของเรา มึงเหนื่อยมากเลยใช่ไหม ส่วนกูก็เหนื่อยสุดหัวใจ แต่ยังต้องฝืนยิ้มเอาไว้ แล้วบอกตัวเองว่า.. * เหนื่อยก็ต้องทน เพราะความจนมันน่ากลัว สองมือที่สั่นระรัว ไม่มีค่าพอให้ใครเห็นหัว ไม่มีเงินไม่ใช่เรื่องน่าอาย แต่ถ้าไม่มีเป้าหมาย นั่น.. แหละเรื่องใหญ่ ล้มก็ต้องลุกเจ็บก็ต้องเดินต่อไป แม้โลกจะใจร้ายแค่ไหน ก็อย่ายอมแพ้มันง่ายๆ วันนี้ยังไม่ถึงฝันก็แค่เดินกันต่อไป ตราบใดที่ยังหายใจ ชีวิตยังมีความหวัง.. ฟ้ามันคงไม่ใจร้ายตลอดไป ฝนมันไม่ได้ตกทุกวันใช่ไหม เก็บแรงที่เหลือเอาไว้ แล้วสู้ต่ออีกสักครั้ง.. * เหนื่อยก็ต้องทน เพราะความจนมันน่ากลัว แต่ความกลัวจะไม่มีค่า ถ้ามันพาให้เราเดินต่อ ไม่มีเงินไม่ใช่เรื่องน่าอาย มันไม่ได้ทำให้ตาย ถ้าหมดไฟ มันช่างหน้าเสียดาย.. หากวันนี้ยังไม่สำเร็จ ก็อย่าพึ่งท้อแท้ใจ ขอแค่ยังมีเป้าหมาย ก็ยังก้าวไปได้อีกไกล ความจนไม่ใช่จุดจบ ของคนที่ไม่แพ้พ่าย สักวันหนึ่ง.. ต้องมีวันของเรา และสักวันหนึ่ง มันจะเป็นวันของเรา