D|A|E|Bm
D|A|E|E
อาจF#mจะเวิ่นเว้อ Aอาจจะเยอะไป E
อะไรที่Bmได้ทำเมื่อก่อน
โปรดF#mเถอะขอร้องA อย่าไปสนใจ E
ที่เF#mคยร่ำร้อง Aที่เคยอ้อนวอน E
อ่อนแอBmทำเหมือนมันจะตาย
ฉุดF#mดึงเธอไว้ Aด้วยความเสียใจ E
เธอเข้าใจหรือเปล่าD.. คนที่ใจสลายE
จะไปคาดหวังอะไร Dให้มากมายE
ให้ฉันยินดีที่Aถูกเททิ้งE/G#ไป
จุดนั้นวันนั้นF#mรู้สึก มันยากC#mเกินไป
เกินเรี่ยวแรงDกำลัง ปิดบังC#mความปวดร้าวF#m
ไว้ไม่ไหวBmก็เผลอแสดงอาการโง่ ๆ Eไป
D|A|E|Bm
D|A|E|E
บอF#mกให้รู้ไว้ Aบอกให้โล่งใจ E
ต่อไปจBmะไม่มีมาอีก
จะF#mมีครั้งนั้น Aที่มันพลาดไป E
ก็F#mมันรู้แล้ว Aว่ามันไม่ตาย E
กับการBmที่ไม่มีใครใคร
ผ่านF#mมันไปแล้วA จุดที่ยับเยิน E
เธอเข้าใจหรือเปล่าD.. คนที่ใจสลายE
จะไปคาดหวังอะไร Dให้มากมายE
ให้ฉันยินดีที่Aถูกเททิ้งE/G#ไป
จุดนั้นวันนั้นF#mรู้สึก มันยากC#mเกินไป
เกินเรี่ยวแรงDกำลัง ปิดบังC#mความปวดร้าวF#m
ไว้ไม่ไหวBmก็เผลอแสดงอาการโง่ ๆ Eไป ก็เท่านั้นเอง
F#m|C#m|A|E
D|A|A|E
เธอเข้าใจหรือเปล่าD.. คนที่ใจสลายE
จะไปคาดหวังอะไร Dให้มากมายE
ให้ฉันยินดีที่Aถูกเททิ้งE/G#ไป
จุดนั้นวันนั้นF#mรู้สึก มันยากC#mเกินไป
เกินเรี่ยวแรงDกำลัง ปิดบังC#mความปวดร้าวF#m
ไว้ไม่ไหวBmก็เผลอแสดงอาการโง่ ๆ Eไป ก็เท่านั้นเอง
D|A|E|Bm
D|A|E|E
ก็เท่านั้นF#mเอง
