FAm|Dm|A#|C
แบกความFเจ็บช้ำมา แบกมาAmตั้งไกล Dm
เผื่อพอA#จะมีใคร พึ่งพาF
เกือบลืมFความช้ำใจ เมื่อเธอAmเข้ามา Dm
เข้ามาA#คอยเยียวยา รักษาใจ C
* และA#แล้วทุกอย่างC ก็มาแปรDmผัน
มันA#เลยต้องเจ็บCและช้ำใหม่ F
(เธอเองไม่ต่างกันเท่าไหร่)
เธอA#ทำรอยเก่าCที่คนทำDm ทิ้งไว้
ตอกย้ำGmมันลงไปที่A# จุดเดิมC
** ขอบคุณFที่ซ้ำเติม จุดเดิมGmที่เคยเจ็บ
เจ็บแบบเดิมA#ที่เคยเจอC มาก่อน F
ขอบคุณFที่ซ้ำเติม จุดเดิมGmให้ยิ่งอ่อน
ช่วยบั่นทอนA#ซ้ำลงไป Cที่เดิม F
ไม่เคยFจะคิดเลย ไม่เคยAm ระวัง Dm
ก็เลยA#ไปจริงจัง เหมือนก่อนF
แปลกดีที่Fเชื่อเธอ ว่าเธอAmจะแน่นอน Dm
ว่าเธอA#คงจะจริง ไม่เหมือนใครC
( ซ้ำ * , ** )
จะA7เติมความหวัง สักครั้งDmลงที่ใจ
เพื่อA#ให้ใจ Cดีดังเดิม F
มาA7เจอความช้ำ ที่เธอDmให้มาเพิ่ม
เธอGmกลับเติมA#ความเจ็บใจ C
( ซ้ำ ** )
F|Gm|A#C|F
ขอบคุณFที่ซ้ำเติม จุดเดิมGmให้ยิ่งอ่อน
ช่วยบั่นทอนA#ซ้ำลงไป Cที่เดิม F
