
ว่าเคยหนึ่งเคยได้ยืนเคียงข้างกาย เทื่อหนึ่งเคยใช้ผ้าห่ม ผืนเดียวกัน เคยบอกว่าฮักก่อนนอนทุกวันให้เจ้าฝันดี บ่เป็นหยังดอกว่า อย่างขี้ล่ายอ้ายกะเคยเป็น เคยเป็นคนฮักของเจ้าคนหนึ่ง ถึงแม้เจ้าสิมีคนใหม่ กะขอบใจในความหวานซึ้ง แค่เพียงเทื่อหนึ่ง ให้จดให้จำในหัวใจ เจ็บกะสิอดเอา เหงาแหน่คงบ่ถึงตาย อ้ายคนผู้ฮ้ายกะเข้าใจที่เจ้าเมิน เส้นทางเดินของอ้ายมันลูกรัง จักฝุ่นจักหยังหมองมัวเหลือเกิน สิให้เจ้าเดิน ไปจั่งได๋มีแต่ไหง่เข้าตา * บ่โทษบ่ว่า บ่เคียดบ่ขม ถึงใจดวงนี้ต้องทุกระทมก็ยังดีใจ ** ว่าเคยหนึ่งเคยได้ยืนเคียงข้างกาย เทื่อหนึ่งเคยใช้ผ้าห่ม ผืนเดียวกัน เคยบอกว่าฮักก่อนนอนทุกวันให้เจ้าฝันดี บอกคนใหม่ของเจ้าแนเด้อ ให้เฮ็ดเสมอก่อนนอนอย่างนี้ เพราะโตอ้ายมันเบิ่ดหน้าที่ มีสิทธิ์แค่ห่วงห่าง ๆ ยังดี (สิยิ้มทั้งน้ำตา) ( ซ้ำ * , ** ) ว่าเคยหนึ่งเคยได้ยืนเคียงข้างกาย เทื่อหนึ่งเคยใช้ผ้าห่ม ผืนเดียวกัน เคยบอกว่าฮักก่อนนอนทุกวันให้เจ้าฝันดี สิจดเอาไว้ใส่ใจว่าเทื่อหนึ่ง เคยฮักเคยซึ้งตราตรึงอย่างนี้ เพราะโตอ้ายมันเบิ่ดหน้าที่ มีสิทธิ์แค่ห่วงห่าง ๆ ยังดี สิยิ้มทั้งน้ำตา