ว่าเคยหนึ่งเคยได้ยืFนเคียงข้างกายG
เทื่อหนึ่งเคยใช้ผ้Emาห่ม ผืนเดียวAmกัน
เคยบอกว่าฮักFก่อนนอนทุกวันGให้เจ้าฝันCดี
Am|Em|Dm|G
บ่เป็Amนหยังดอกว่า อย่างขี้ล่ายEmอ้ายกะเคยเป็น
เคยFเป็นคนฮักGของเจ้าคนCหนึ่ง
ถึงFแม้เจ้าสิมีคGนใหม่ กะขอบใจใEmนความหวานซึ้งAm
แค่เพียงเทื่อFหนึ่ง ให้จดให้จำในหัวGใจ
เจ็บAmกะสิอดเอา เหงาแหน่คEmงบ่ถึงตาย
อ้ายFคนผู้ฮ้ายGกะเข้าใจที่เจ้าCเมิน
เส้นทางเดินFของอ้ายมันลูกGรัง
จักฝุ่นจักหยังEmหมองมัวเหลือเกินAm
สิให้เจ้าเดินDm ไปจั่งได๋มีGแต่ไหง่เข้าCตา
* บ่โทษบ่ว่าDm บ่เคียดบ่ขมEm
ถึงใจดวงนี้ต้Fองทุกระทมก็ยังดีใGจ
** ว่าเคยหนึ่งเคยได้ยืFนเคียงข้างกายG
เทื่อหนึ่งเคยใช้ผ้Emาห่ม ผืนเดียวAmกัน
เคยบอกว่าฮักFก่อนนอนทุกวันGให้เจ้าฝันCดี
บอกคนใหม่Fของเจ้าแนเด้อG
ให้เฮ็ดเสมอEmก่อนนอนอย่างนี้ Am
เพราะโตอ้ายFมันเบิ่ดหน้าที่ G
มีสิทธิ์แค่ห่วงFห่าง ๆ ยังดี G(สิยิ้มทั้งน้ำตา)C
F|Em|DmG|C
FG|EmAm|DmG|C
( ซ้ำ * , ** )
ว่าเคยหนึ่งเคยได้ยืFนเคียงข้างกายG
เทื่อหนึ่งเคยใช้ผ้Emาห่ม ผืนเดียวAmกัน
เคยบอกว่าฮักFก่อนนอนทุกวันGให้เจ้าฝันCดี
สิจดเอาไว้ใFส่ใจว่าเทื่อGหนึ่ง
เคยฮักเคยซึ้งEmตราตรึงอย่างนี้ Am
เพราะโตอ้ายFมันเบิ่ดหน้าที่ G
มีสิทธิ์แค่ห่วงFห่าง ๆ ยังดี Gสิยิ้มทั้งน้ำตา
Am|Em|Dm|G|C
