//
ทุกสิ่งใดๆ เมื่อไฟทำลายจะเผาทุกอย่าง ก็ไม่มีแรงใดๆ จะไปทัดทานง่ายดาย ที่สุดอะไรที่เคยได้หวังก็พังทลาย ได้เห็นร่องรอยแค่เพียงควัน ความรักที่สุด ถ้าเหลือแค่เถ้าถ่าน จะรอให้ลมพัดพา ไม่ไปฝืน.. มัน โลกนี้.. กำหนดมาให้พบผ่านเจอกัน สุดท้ายก็ต้องยอมรับในการจากลา * จบไปแล้ว สิ่งที่ฉันเคยวิงวอน มันคงไม่ย้อนคืนมา คือความเป็นไปที่ต้องจำนน หากชีวิตเป็นได้แค่เพียงเศษผง จะปล่อยให้ล่องลอยตามแรงของลม ให้มันปลิวไป เมื่อไม่มีความหวังใดให้เธอคืนมา ความรักที่สุดถ้าเหลือแค่ เถ้าถ่าน จะรอให้ลมพัดพา ให้มันเป็น.. ไป โลกนี้กำหนดมาให้พบเจอทำไม สุดท้ายถ้าต้องทำร้ายด้วยการจากลา ( ซ้ำ * ) ( ซ้ำ * ) เพราะไม่อาจทัดทานความจริงได้ไหว ต้องยอมเข้าใจ หากชีวิตหมดแล้วซึ่งแรงไขว่คว้า จะปล่อยให้ล่องลอยตามโชคชะตา ให้มันปลิวไป เมื่อไม่มีความหวังใดให้เธอคืนมา หากตายไปทั้งๆ ที่ยังไม่ลืม ก็ไม่เป็นไร ไม่นานคงเลือนหายไป.. ตามกาลเวลา
