//
จำได้บ่ตอนที่เฮาเป็นหมู่กันตอนเด็กน้อย อ้ายมักชวนน้องไปนั่งม้ากระดกเป็นประจำ ให้แต่ว่ามีเวลาอ้ายกะชวนน้องไปนำ ตั้งแต่เช้าจนว่าค่ำ จนเหงื่อไหลไคย่อย ไผสิคึดว่ามื้อนี่สิได้มาเป็นแฟนกัน ว่าไปแล้วกะตั้งโดนกะตั้งนานมาแล้วได๋ ที่ตะเฮาสองคนนั่นบ่ได้ชวนกันไป ออกไปนั่งม้ากระดก คือตอนเป็นเด็กน้อย * น้องสิพา ไปทบทวน ความหลัง สิพาไปนั่ง.. ** เด๋อ.. เดี่ยง.. ด่าง.. เด๋อเดี่ยงเด๋อ เด๋อเดี่ยงเด๋อ เด๋อเดี่ยงเด๋อเดี่ยงเด๋อเดี่ยงด่าง เด๋อเดี่ยงเด๋อ เด๋อเดี่ยงเด๋อ เด๋อเดี่ยงเด๋อเดี่ยงเด๋อเดี่ยงด่าง อ้ายอยู่เทิ่ง น้องอยู่ ตะล่าง เปลี่ยนกันลุก เปลี่ยนกันลุก เปลี่ยนกันนั่ง อ้ายเดี่ยงเด๋อ น้องเดี่ยงเด๋อ เฮาเดี่ยงด่าง มันกะเสียวทุกครั้ง ยามลมมันถั่ง มันถั่ง.. มันถั่ง.. ถั่ง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ (ตอนเฮาเด๋อเดี่ยงด่าง) กะยังม่วนอยู่คือเก่าคือตอนเฮาเป็นเด็กน้อย ที่ได้กลับมาซำฮอยบรรยากาศของความฮัก บ่มีแนวสิมาเฮ็ดให้ฮักเฮาเสียหลัก คั่นว่าเฮาฮู้จักฮักกันคือมื้อเก่า ( ซ้ำ * , ** ) ( ซ้ำ * , ** , ** )
