เดียงสา

ได้กลิ่นลมหายใจ ได้กลิ่นไอของเธอ ภาพความหลังยังเพ้อละเมอหา ภาพจำซ้ำซ้ำซ้ำ จำติดใจ.. ติดตา เสียดายว่าทุกอย่างได้ผ่านพ้นไป คำพูดเพียงน้อยนิด มันสะกิดเตือนใจ กลายเป็นย้ำความหลัง ที่พังใจ กว่าจะตั้งหลักฝัง จมความหลังลงได้ กลายเป็นฉันที่ทำมันพังทลาย * โอ.. คำน้อยเอย เจ้าละเลยไม่เคยจะคิดถึงใจเขา โอ.. เราหนอเรา ถึงคราวเศร้าเมื่อยามที่เราไร้เดียงสา คำพูดเพียงน้อยนิด มันสะกิดเตือนใจ กลายเป็นย้ำความหลัง ที่พังใจ กว่าจะตั้งหลักฝัง จมความหลังลงได้ กลายเป็นฉันที่ทำมันพังทลาย * โอ.. คำน้อยเอย เจ้าละเลยไม่เคยจะคิดถึงใจเขา โอ.. เราหนอเรา ถึงคราวเศร้าเมื่อยามที่เราไร้เดียงสา โอ.. เราหนอเรา ถึงคราวเศร้าเมื่อวันวัยเยาว์ไร้เดียงสา..