สงครามเย็น - พงษ์สิทธิ์ คำภีร์

เราGเดินสวนกันแต่ละวัน

เราEmได้พบกันแต่ละที

สิ่งเดียวที่ยากCที่สุด

คือการBmมองเห็นกัน ว่าอีกคนAm มีตัวตน D

เราGไม่พูดจา ไม่ทักทาย

ไม่เคยEmจะถามในวันสุขสบาย

หรือมีบางสิ่งC ที่รบกวนหัวใจ Bm

เห็นกันเป็นควันAm ที่ระคายตาD

ใช่เEmธอหรือเปล่า ที่ทำร้ายกันC

ใช่เEmธอหรือเปล่า สงสัยอยู่อย่างนั้นC D

นานGจนนับวันยิ่งวุ่นวาย

ก่อเกิดจนกลายEmเป็นสงครามเย็นหัวใจ

ทำร้ายความรู้สึกC กันและกันBm

จนถึงวันAm ที่กำแพงหายD

ไม่เหลือEmใครสักคน นอกจากตัวฉันC

อยากกลับไปหาEmเธอสักที เพื่อCจะบอกกัน D

* อยากบอกว่าฉันC นั้นรักเธอเท่าไร Bm

บอกว่าฉันC คิดถึงเธอแทบตายBm

แต่วันนี้ Cไม่รู้เธออยู่ตรงBm.. ไหน Em

ฉันAmขอโทษทุกๆ อย่าง D

จำGมันก็ทำได้แค่คิด

ผิดตรงที่ ทำEmไมฉันทำให้ชีวิต

บิดไปจากง่ายCที่สุด ต้องพังBmจนวกวน

อยากตะโกนAm แม้ว่ามันสายD

ไม่เหลือEmใครสักคน ที่จะฟังฉันC

อยากกลับไปหาEmเธอสักที แม้แค่ ใน.C. ฝัน D

* อยากบอกว่าฉันC นั้นรักเธอเท่าไร Bm

บอกว่าฉันC คิดถึงเธอแทบตายBm

แต่วันนี้ Cไม่รู้เธออยู่ตรงBm.. ไหน Em

ฉันAmขอโทษทุกๆ อย่าง D

** ถ้าวันนั้นC ฉันกล้าจะละอายBm

ในวันนี้ทุCกเรื่องที่มันเลวBm.. ร้าย Em

คงCไม่ทำให้อีกคนBm ต้องไกล Em

ถ้าฉันAmกล้าจะกอด ถ้าฉันBmกล้าจะบอก

ถ้าฉันCmไม่มัวหลอกตัวเองD

ว่าเธอคงเกลียดฉัน

* อยากบอกว่าฉันC นั้นรักเธอเท่าไร Bm

บอกว่าฉันC คิดถึงเธอแทบตายBm

แต่วันนี้ Cไม่รู้เธออยู่ตรงBm.. ไหน Em

ฉันAmขอโทษทุกๆ อย่าง D

** ถ้าวันนั้นC ฉันกล้าจะละอายBm

ในวันนี้ทุCกเรื่องที่มันเลวBm.. ร้าย Em

คงCไม่ทำให้อีกคนBm ต้องไกล Em

ถ้าฉันAmกล้าจะกอด ถ้าฉันBmกล้าจะบอก

ถ้าฉันCmไม่มัวหลอกตัวเองD

ว่าเธอคงเกลียดฉันC ทั้งที่มันD.. ไม่จริง