//
โอ้.. ละน้อ.. นวลนวลเอย.. สวยแล้ว มาบาดนี้สิเดินดงพงไกล หนีคนหลายใจบ่ให้ผู้ได๋ฮู้ข่าว เจ็บปวดซ้ำย้อนคำว่าฮักจากเจ้า เลยอุกอั่งเอ้าหมองหม่นในใจ อ้ายพวมฮู้เป็นซู้เก่าเฮียงสอง บ่สมใจน้องเจ้าเลยมีผู้ใหม่ ลมพัดต้องกองยอดปลายไผ่ มาโค้งคือใจเจ้าแท้เด้ คนดี แมงกะบี้เกาะอยู่ใบหญ้าคา เจ้าคงอ่อนล้าเสมอส่ำใจอ้าย ฝ่ายเจ้าเบิดเท้อเล้อหยางนำผู้ใหม่ อ้ายผู้หนีตายหลบหม่นเข้าป่า สาธุเด้ออย่าให้พ้อให้เห็น ให้เบิ่ดกรรมเวรต่อกันชาตินี้ สาธุเด้อให้เจ้าพ้อคนที่ เจ้ายอว่าดีกว่าทางอ้าย ผู้แฟนเก่า ให้ผนางน้องสมปองสุเช้าค่ำ ให้ฮักซูค่ำหอบอุ้มหัวใจเจ้า ก่ำทางอ้ายสิหนีหม่นดงป่าเขา เก็บเมี้ยนความเศร้าเซื่องไว้ดอกผู้เดียว เด้อนางน้อง.. แมงกะบี้เกาะอยู่ใบหญ้าคา เจ้าคงอ่อนล้าเสมอส่ำใจอ้าย ฝ่ายเจ้าเบิดเท้อเล้อหยางนำผู้ใหม่ อ้ายผู้หนีตายหลบหม่นเข้าป่า สาธุเด้ออย่าให้พ้อให้เห็น ให้เบิ่ดกรรมเวรต่อกันชาตินี้ สาธุเด้อให้เจ้าพ้อคนที่ เจ้ายอว่าดีกว่าทางอ้าย ผู้แฟนเก่า ให้ผนางน้องสมปองสุเช้าค่ำ ให้ฮักซูค่ำหอบอุ้มหัวใจเจ้า ก่ำทางอ้ายสิหนีหม่นดงป่าเขา เก็บเมี้ยนความเศร้าเซื่องไว้ดอกผู้เดียว สาธุเด้ออย่าให้พ้อให้เห็น ให้เบิ่ดกรรมเวรต่อกันชาตินี้ สาธุเด้อให้เจ้าพ้อคนที่ เจ้ายอว่าดีกว่าทางอ้าย ผู้แฟนเก่า ให้ผนางน้องสมปองสุเช้าค่ำ ให้ฮักซูค่ำหอบอุ้มหัวใจเจ้า ก่ำทางอ้ายสิหนีหม่นดงป่าเขา เก็บเมี้ยนความเศร้าเซื่องไว้ดอกผู้เดียว เด้อนางน้อง..
