ดอกไม้ที่เมิดกลิ่นก็ไร้ซึ่งแมงดมดอม สิ้นกลิ่นหอม จำยอมร่วงโรยสู่ดิน เปรียบใจเขาที่เซาฮัก เจ้าดอกไม้บ่ทันตั้งหลัก เคยบอกฮัก วันนี้เพิ่นบอกลา เจ้าจำปา หากว่าเจ้าใจพังเพ คนโลเล สิไปเสียดายเฮ็ดหยัง แห้งเหี่ยวเฉา แต่เจ้ายัง แตกช่อใหม่เบ่งบานอีกครั้ง จำปายังกรุ่นกลิ่นหอมไปคลุ้งป่า * ดอกจำปา ไปบานผิดบ่อน แตกช่ออ่อนผิดหม่อง เขาเลยมองบ่เห็น เช่นความฮัก ต้องฮักให้เป็น เจ้าเลือกหย่างผิดเส้น เลือกเชื่อใจเขา เจ้าดอกจำปา ให้กลับมาฮักเจ้าของ ใจที่ลอย ล่องให้จ่องหัวใจเจ้าคืน อย่าไปฝืนไปบืนคั่นเพิ่นสิลา เพิ่นบ่ฮัก เพิ่นถิ่มป๋า ดอกจำปายังเป็นจำปา เจ้ากะอย่า คึดหลายอย่าเศร้าเลย * ดอกจำปา ไปบานผิดบ่อน แตกช่ออ่อนผิดหม่อง เขาเลยมองบ่เห็น เช่นความฮัก ต้องฮักให้เป็น เจ้าเลือกหย่างผิดเส้น เลือกเชื่อใจเขา เจ้าดอกจำปา ให้กลับมาฮักเจ้าของ * ดอกจำปา ไปบานผิดบ่อน แตกช่ออ่อนผิดหม่อง เขาเลยมองบ่เห็น เช่นความฮัก ต้องฮักให้เป็น เจ้าเลือกหย่างผิดเส้น เลือกเชื่อใจเขา เจ้าดอกจำปา ให้กลับมาฮักเจ้าของ