นิ้วมือคนเรายังยาวไม่เท่ากัน ถ้าใจเรานั้นมันคิดต่างกันแปลกตรงไหน บางคนอาจลืม ลืมง่ายๆ บางคนเก็บไว้จนกว่าสิตาย บางสิ่งที่ทำใช่ว่าไม่รู้ตัว แค่ยังหวาดกลัวกับการอยู่ลำพัง เลยยอมทุกขัง ฝังดวงใจ เก็บเขาเอาไว้แม้ใจสิเจ็บ รู้ผลลัพธ์ทุกอย่าง ฮู้เบิ่ดว่าเกิดอีหยัง แต่ใจยังเลือกยืนฟังเขาข้างเจ้าของ * ฮู้อยู่ว่าการคึดฮอดเขา บ่ต่างจากเฮาตากฝ้าใส่ฝน ตากให้ดนปายได๋จั่งได๋คงยากสิแห้ง ฮู้ว่าเขานั้นเซาฮัก จะจอดใจขวางกลางทางน้ำแก่ง ต้านสุดแฮงจนใจขาดแหว่งกะสู้บ่ไหว ขอบฝั่งฟ้าที่อยู่แสนไกล เอื้อมบ่ไหวแต่ใจอยากฝืน แต่สิบืนยังยื้อยังขืนคึดฮอดบ่หาย ยังคงฮักบ่ไปไส บ่มีไผสักคนเข้าใจ สิกอดความรู้สึกของใจ เอาไว้หม่องเก่า รู้ผลลัพธ์ทุกอย่าง ฮู้เบิ่ดว่าเกิดอีหยัง แต่ใจยังเลือกยืนฟังเขาข้างเจ้าของ * ฮู้อยู่ว่าการคึดฮอดเขา บ่ต่างจากเฮาตากฝ้าใส่ฝน ตากให้ดนปายได๋จั่งได๋คงยากสิแห้ง ฮู้ว่าเขานั้นเซาฮัก จะจอดใจขวางกลางทางน้ำแก่ง ต้านสุดแฮงจนใจขาดแหว่งกะสู้บ่ไหว ขอบฝั่งฟ้าที่อยู่แสนไกล เอื้อมบ่ไหวแต่ใจอยากฝืน แต่สิบืนยังยื้อยังขืนคึดฮอดบ่หาย ยังคงฮักบ่ไปไส บ่มีไผสักคนเข้าใจ สิกอดความรู้สึกของใจ เอาไว้หม่องเก่า ยังคงฮักบ่ไปไส บ่มีไผสักคนเข้าใจ สิกอดความรู้สึกของใจ เอาไว้หม่องเก่า