เจ็บเติบนึง - กู่แคน School

อ้ายผิดเอง.. ที่ดูแลเจ้าบ่ดี ฮักเฮา.. บัดนี้ถึงทีอวสาน ปานนั้นบ้อหัวใจเอ๋ย ใจที่เคยให้ความหวัง มันคงบ่ยังแล้ว มันคงบ่เหลือแล้ว เบิ๊ดคักเบิ๊ดแน่ เบิ๊ดจนบ่มี.. กะพาหัวใจ.. ที่ฮักเจ้าไปกับความหวัง อ้ายกะไป.. ฮอดฝั่ง แต่มันช้าเกินไป * ถามว่ามาหยังตอนนี้ คนดีเอ๊ย ข่อยหนิฮักเจ้าหลาย มาแสดงความฮัก.. เป็นเทื่อสุดท้าย ก่อนสิกลายเป็นแค่.. ความเก่า อ้ายคงต้องเศร้า ต้องเหงาหลาย กะคงส่ำตาย.. ทั้งเป็น ที่เจ้าบอกว่าบ่ได้ฮักกัน มันจบลงแล้วหนอความสัมพันธ์ หัวใจมันกลั้นน้ำตาสิไหล ใจเอ๋ยพออยากแลนไปกอด ฮักเจ้าตลอด บ่อยากเสียเจ้าไป สุดท้ายสองเฮากะคงต้องน้ำตาไหล ฮ้องไห้ใส่กัน ( ซ้ำ * ) กะคงส่ำตาย.. ทั้งเป็น ที่เจ้าบอกว่าบ่ได้ฮักกัน มันจบลงแล้วหนอความสัมพันธ์ หัวใจมันกลั้น น้ำตาสิไหล ใจเอ๋ยพออยากแลนไปกอด ฮักเจ้าตลอด บ่อยากเสียเจ้าไป สุดท้ายสองเฮากะคงต้องน้ำตาไหล ฮ้องไห้ใส่กัน.. ก่อนเฮาสิจากหนี. สุดท้ายสองเฮากะคงต้องน้ำตาไหล ฮ้องไห้ใส่กัน