DC#mDE
บ่ฮู้เป็นหยังAคือซังบ่ไดจั๊กC#mเทื่อ
ปากดีปDากเก่งสุดเทื่อEว่าซังเจ้าAหลาย
คือสิเก่งF#mแต่ปากหนอใจ
ที่ไล่เจ้าไปนำDเขา
แต่สุดท้ายF#mกะเป็นโตเฮา
ที่ไปอ้อนวอนขอEโทษ
ฮู้ว่าเจ้าF#mนอกใจ
หลอยมีคนใหม่กะฮักคักโพดD
มันบ่มีปBmระโยชน์ที่รั้งหัวใจเจ้าไว้กะฮู้E
ไปซะF#m เลิกกันซ่ำนี้ซะC#m
อยากให้ใจมันแข็งเด้หวาD
สิได้กล้าเว้าออกไปE
* บ่ฮู้เป็นหยังAคือซังบ่ไดจั๊กC#mเทื่อ
ปากดีปDากเก่งสุดเทื่อEว่าซังเจ้าหAลาย
กัดแข่วเว้าDแล้วไล่เจ้าไปDm
แต่เป็นเจ้าของC#mที่เจ็บเกือบตายF#m
ทั้งที่เจ้าBmใจร้ายเป็นหยังDคือซังบ่ลEง
คงสิเก่งแต่ปากหนอAใจ
F#mDC#mBmEEA
ไปซะF#m เลิกกันซ่ำนี้ซะC#m
อยากให้ใจมันแข็งเด้หวาD
สิได้กล้าเว้าออกไปE
* บ่ฮู้เป็นหยังAคือซังบ่ไดจั๊กC#mเทื่อ
ปากดีปDากเก่งสุดเทื่อEว่าซังเจ้าAหลาย
กัดแข่วเว้าDแล้วไล่เจ้าไปDm
แต่เป็นเจ้าของC#mที่เจ็บเกือบตายF#m
ทั้งที่เจ้าBmใจร้ายเป็นหยังDคือซังบ่ลEง
คงสิเก่งแต่ปากหนอAใจ
DC#mBmEEA