//
||| ( 2 Times ) * เกือบลืมเธอได้แล้ว กำลังจะลืมได้สักที แต่ทำไมยิ่งเดินห่างหนี ยิ่งทำให้เจอกันในทุกที เกือบลืมเธอได้แล้ว แต่ก็ยังไม่ได้สักที พยายามจะเดินหลบหนี ยิ่งทำให้เจอกันในทุกที ต้องกลับไปเริ่มเดินใหม่ move on ใหม่ ลืมเรื่องราวของเรา ต้องอยู่กับบ้องไม้ไผ่ นั่งเผาไฟ เปิดโหมดโลกสีเทา และเธอก็คงไม่เคยจะสนใจ ไม่ว่าอยู่หรือฉันตาย มันกลายเป็นฉันที่เธอทิ้งไป มันกลายเป็นเขาที่เธอให้ใจไป เธอไปกับเขา ส่วนฉันนั่งเหงากับเพลง เธอคงมองว่าแค่นี้เอง ก็เธอไม่ใช่คนโดนทิ้งไป ส่วนคนที่โดนอย่างฉัน ต้องใช้เวลารักษาแผลใจ ที่เธอทำไว้ มันถูกทำร้ายอีกครั้งเมื่อเจอกับเธอ * เกือบลืมเธอได้แล้ว กำลังจะลืมได้สักที แต่ทำไมยิ่งเดินห่างหนี ยิ่งทำให้เจอกันในทุกที เกือบลืมเธอได้แล้ว แต่ก็ยังไม่ได้สักที พยายามจะเดินหลบหนี ยิ่งทำให้เจอกันในทุกที ยิ่งลืมยิ่งจำยิ่งจำยิ่งเจ็บ ยิ่งหลบยิ่งเจอยิ่งเจอยิ่งคิด ถึงวันที่เรา เคยอยู่ด้วยกัน มีเธอและฉัน อยู่ในทุกวัน ทุกความทรงจำมันคืนย้อนมา เหมือนกาลเวลามันเดินย้อนไป เหมือนว่าฉันโตแล้วคืนย้อนวัย เธอทำให้ฉันต้องเมาย้อมใจ ไปอีกนาน เดินข้างกัน ฉันเห็นเธอเดินข้างมัน เคยมีเธอเดินข้างฉัน เราเคยอยู่เคียงข้างกัน คิดถึงฉิบหาย แต่เธอคงไม่ได้ยิน นกคิงไม่ได้บิน ถ้าหากว่าปีกมันโดนทำร้าย สัญญาวันนั้น รักกันจนชีพมลาย หัวใจพี่แทบสลาย เมื่อถูกกทำร้ายเมื่อเจอกับเธอ * เกือบลืมเธอได้แล้ว กำลังจะลืมได้สักที แต่ทำไมยิ่งเดินห่างหนี ยิ่งทำให้เจอกันในทุกที เกือบลืมเธอได้แล้ว แต่ก็ยังไม่ได้สักที พยายามจะเดินหลบหนี ยิ่งทำให้เจอกันในทุกที * เกือบลืมเธอได้แล้ว กำลังจะลืมได้สักที แต่ทำไมยิ่งเดินห่างหนี ยิ่งทำให้เจอกันในทุกที เกือบลืมเธอได้แล้ว แต่ก็ยังไม่ได้สักที พยายามจะเดินหลบหนี ยิ่งทำให้เจอกันในทุกที
