ฮักง่ายลืมยาก

ถ้าฮักผู้ใด๋ ยามฮักอ้ายกะฮักเหมิดใจ ให้ไป.. บ่เหลือเผื่อใจไว้เจ็บ ความฮักให้ได้สุอย่าง บ่ย่านใจพังบ่เคยเจ็บ ถึงอ้ายสิถืกเขาเฮ็ด ช้ำใจมาหลาย * ความฮักที่อ้ายให้ไปน้องกะบ่เห็นค่า ความดีดึกถิ่มเข้าป่า บ่เหลือฮอยฮัก เจ้ากะยังนอกใจ ไปมีผู้ใหม่จนอ้ายเสียหลัก เสียฮัก เสียใจให้คนจั่งน้อง ** ยามฮักกันนั้นมันง่าย แต่มันสิตายย้อนลืมบ่ได้ คำว่าฮักมันได้ฝังใจ ฮักง่ายลืมยาก บ่แม่นปลาทองพอสิความจำสั้น บ่ลืมความฝันที่เคยสร้างก่อ คั่นลืมง่ายกะดี ตั๋วน้อจั่งบ่เสียใจ เฮ็ดดีบ่พอ ซั่นบ่น้องเลยบ่ฮัก อ้ายกะเลยอกหัก เพราะถืกหมางใจ น้องเหยียบใจอ้ายจนหม่น ฮ้องไห้น้ำตาขุ่นกะซ่อยบ่ได้ สิเฮ็ดให้คนหลายใจ กลับมาฮักกัน ( ซ้ำ * , ** ) บ่แม่นปลาทองพอสิความจำสั้น บ่ลืมความฝันที่เคยสร้างก่อ คั่นลืมง่ายกะดีตั๋วน้อ จั่งบ่เสียใจ คั่นลืมง่ายกะดีตั๋วน้อ.. จั่งบ่เสียใจ