//
มืออีซ้ายอ้ายคีบยาสูบ มือเบื้องขวาอ้ายกำคอขวดเหล้าขาว มือของอ้ายมันบ่ว่างดอกผู้สาว สิไปกอดซูนคิง.. มันบายแก้มไผบ่ได้ดอก แปดโมงเช้าเก้านาฬิกา เป็นเวลาที่อ้าย แต่งโตออกไปปั้นคันแท ส่งยีนขาดดาก ลายปานกับแก้ โตดำๆ แหล่ๆ คือจังก้อนขี้ถ่านไฟ เจ้านั้นกำลังย่างกายมา ใส่ชุดนักศึกษาย่างกายเถียงอ้ายไป เจ้ากำลังไปเรียนมหาลัย มือของเจ้า มีไว้เขียนหนังสือ * มืออีซ้ายอ้ายคีบยาสูบ มือเบื้องขวาอ้ายกำคอขวดเหล้าขาว มือของอ้ายมันบ่ว่างดอกผู้สาว สิไปกอดซูนคิง ในขณะที่อ้ายปั้นคันแทนา มันคงเป็นเวลาที่เจ้าไปโรงเรียน ตกบ่ายได้เวลาขุดขี้ไก่เดืยน ไปใส่เบ็ด มันบายแก้มไผบ่ได้ดอก อีกบ่ดน ก็คงจบปริญญา อ้ายเกือกดีเกือกหญ้า บ่ไปหน้ามาหลังจักเทือ ย้านเด่น้ำตา ไหลออกมา บ่ฮู้เมือ ตายเกิดใหม่อีกจังเทือ พรรษาจั่งสิสมเจ้า * มืออีซ้ายอ้ายคีบยาสูบ มือเบื้องขวาอ้ายกำคอขวดเหล้าขาว มือของอ้ายมันบ่ว่างดอกผู้สาว สิไปกอดซูนคิง ในขณะที่อ้ายปั้นคันแทนา มันคงเป็นเวลาที่เจ้าไปโรงเรียน ตกบ่ายได้เวลาขุดขี้ไก่เดืยน ไปใส่เบ็ด มันบายแก้มไผบ่ได้ดอก * มืออีซ้ายอ้ายคีบยาสูบ มือเบื้องขวาอ้ายกำคอขวดเหล้าขาว มือของอ้ายมันบ่ว่างดอกผู้สาว สิไปกอดซูนคิง ในขณะที่อ้ายปั้นคันแทนา มันคงเป็นเวลาที่เจ้าไปโรงเรียน ตกบ่ายได้เวลาขุดขี้ไก่เดืยน ไปใส่เบ็ด.. มันบายแก้มไผบ่ได้ดอก
