A|C#m|F#mE|D
ขั่นAแม่นสิถิ่มสิป๋า กันอีหC#mลี
ส่อยF#mสอนวิธีเฮ็ดจั่งได๋สิลืมC#mได้
สิใDห้ลืมคนๆ หนึ่ง มันC#mบ่แม่นเรื่องง่ายF#m
มันใช้หัBmวใจจดจำบ่แม่นสมองE
สิถิ่Aมสิป๋ากันไปอีหลีแC#mม่นบ่
ขั่นF#mสั่นอ้ายขออีหยังแหน่จักC#mหน้อย
อย่าDลืมฮักของเฮา ความC#mทรงจำดีๆ F#mเก็บเอาไว้
อ้ายสิหย่างBmออกไปปล่อยมือเจ้าไปกับเขาE
* ถึงสิเจ็บAแป๋ตาย
อ้ายกะยอมC#mปล่อยน้องไปฮักเขา
ความฮักDคือการให้ ความฮักC#mคือการให้
อ้ายBmให้เจ้าได้สุอEย่าง
ให้เจ้าไปฮัAกเขา C#mอ้ายสิบ่รั้F#mงเจ้าเอาไEว้
ถ้ามื้อใด๋เDขาเฮ็ด ให้เจ้าC#mเสียใจ
ให้คืนBmมาหาอ้ายE.. เด้อหล่า A
AC#m|F#mC#m
DC#m|BmE
AC#m|F#mC#m
DC#m|BmE
* ถึงสิเจ็บAแป๋ตาย
อ้ายกะยอมC#mปล่อยน้องไปฮักเขา
ความฮักDคือการให้ ความฮักC#mคือการให้
อ้ายBmให้เจ้าได้สุอEย่าง
ให้เจ้าไปฮัAกเขา C#mอ้ายสิบ่รั้F#mงเจ้าเอาไC#mว้
ถ้ามื้อใด๋เDขาเฮ็ด ให้เจ้าC#mเสียใจ
ให้คืนBmมาหาอ้ายE..
* ถึงสิเจ็บAแป๋ตาย
อ้ายกะยอมC#mปล่อยน้องไปฮักเขา
ความฮักDคือการให้ ความฮักC#mคือการให้
อ้ายBmให้เจ้าได้สุอEย่าง
ให้เจ้าไปฮัAกเขา C#mอ้ายสิบ่รั้F#mงเจ้าเอาไC#mว้
ถ้ามื้อใด๋เDขาเฮ็ด ให้เจ้าC#mเสียใจ
ให้คืนBmมาหาอ้ายE.. เด้อหล่า A
ถ้ามื้อใด๋เF#mขาเฮ็ด ให้เสียC#mน้ำตา
ให้คืนBmมาหาอ้ายE.. คือเก่า
A
