DF#m|G( 2 Times )
อาจจะดี Dที่มันลงเอยEmอย่างนี้
เข้าใจสักที F#mว่ารักไม่ช่วยGอะไร
อาจจะดี Dหยุดน้ำตาไว้เพียงEmเท่านี้
ให้เราได้มี.F#m. ชีวิตGใหม่
เมื่อEmความฝันกลายเป็นการF#mทนฝืน
ก็ต้องตื่นGและต้องปล่อยAมันไป
* ขอบใจนะ Dที่เราเคยรักEmกัน
สิ่งเหล่านั้นF#m ฉันจะจำเอาGไว้
น้ำตาหยดนี้ Dไม่นานคงระGเหย
เป็นความเข้าใจ Em
และจะกลายAเป็นความทรงจำ
ที่มันงดงาม..
DF#m|G
ดั่งรองเท้าD แม้มันสวยงามEmเพียงใด
ถ้าไม่พอดี F#mก็ยากจะก้าวGเดินต่อ
อาจจะดี Dอย่างน้อยมันก็ดีเEmกินพอ
กับช่วงชีวิตF#mหนึ่ง ฉันGนั้นเคยมีเธอ
เมื่อEmความฝันกลายเป็นการF#mทนฝืน
ก็ต้องตื่นGและต้องปล่อยAมันไป
* ขอบใจนะ Dที่เราเคยรักEmกัน
สิ่งเหล่านั้นF#m ฉันจะจำเอาGไว้
น้ำตาหยดนี้ Dไม่นานคงระGเหย
เป็นความเข้าใจ Em
และจะกลายAเป็นความทรงจำ
ที่มันงดงาม..
D|Em|F#m|G
DF#m|G|DF#m|G
BmA|GD|BmA|G
เมื่อEmความฝันกลายเป็นการF#mทนฝืน
ก็ต้องตื่นGและต้องปล่อยAมันไป
* ขอบใจนะ Dที่เราเคยรักEmกัน
สิ่งเหล่านั้นF#m ฉันจะจำเอาGไว้
น้ำตาหยดนี้ Dไม่นานคงระGเหย
เป็นความเข้าใจ Em
และจะกลายAเป็นความทรงจำ
ที่มันงดงาม..
D|Em|F#m|G
D|Em|F#m|G|D
