//
ขอบคุณมาก ที่ให้ฉัน มันเป็นอะไรที่สำคัญ แต่อยู่กับฉันมันก็ไม่มีค่า คำว่ารัก ก็เคยได้เจอและได้ลอง ทุ่มเทชีวิตและหัวใจ แต่รัก.. ก็หมดไป.. กลับกลายเป็นฉันที่ต้องทนเสียใจ ตอนนี้.. เธอรู้ใหม.. มันเข็ดจนเกลียดไม่มีความรักให้ใคร * เธออยากจะรักฉันไม่เกี่ยว เธอเองที่คิดอยู่เพียงคนเดียว หากเจ็บอีกครั้งฉันจะทำไง ตั้งแต่วันนั้น ฉันยังเกลียด อยากจะอยู่ห่างมันเอาไว้ ก็ฉันเตือนฉันบอกเธอแล้วไม่ฟัง.. ก็ตามใจ อยากให้เธอ.. เก็บมันไว้ คนอื่นก็มีตั้งมากมาย อย่าเสี่ยงกับคนไม่สนใจมันแล้ว ความสุขนั้น ไอ้สิ่งที่มองว่างดงาม เคยเกือบจะตายเมื่อวันวาน ถูกรัก.. มันทำร้าย.. ต้องกลายเป็นคนที่ไม่มีหัวใจ ตอนนี้.. เธอรู้ใหม มันเข็ดจนเกลียดไม่มีความรักให้ใคร ( ซ้ำ * ) เธอทำให้ฉันเชื่อว่ารักสวยงามมากเพียงใด ก่อนจะตัดบทและแยกย้ายเดินจากไป ใครต่อใครก็เตือนแต่ว่าฉันไม่เชื่อ ที่เคยบอกไม่ฟังแต่กลับโดนกระทำจำมาจนทุกวัน เจ็บเจียนตายจากสนิทเป็นแปลกหน้า เธอทำฉันเจ็บแสบจนรู้สึกอยากแอบบ้า อย่าหาว่าชินชาแต่ชิงชังจากใจจริง ทำกันไว้มากมายกลับมาทำไมฉันถามจริง มันเคยมีค่าจนวันนึงมันหมดไป วันนี้เธอมาสายกลับมาในวันที่หมดใจ รักที่มั่นคงถูกเปลี่ยนแปลงให้เป็นเกลียด เดินไปให้ไกลอย่ากลับมาฉันไม่เสี่ยง ไม่จำเป็นต้องจำถ้าลืมฉันได้มันก็คงจะดี เพราะความทรงจำของฉันกับเธอถ้าเป็นไปได้ฉันก็ไม่อยากมี ก็ไม่ได้สนมันจะเป็นยังไง อยากจะกลับมาหรือจะไปกับใคร ไอ้เรื่องเคยรักเธอลืมมันไปกับเธอขอผ่านขอคนต่อไป ( ซ้ำ * )
