อยู่คนเดียว

อยู่คนเดียว กับตอนเย็น ๆ และก็ไม่เห็นว่าจะต้องมีใคร ๆ มาเคียงข้าง อยู่ลำพังกับความอ้างว้าง นั่งมองดูแสงรำไร ของดวงตะวันจนลับไป เหม่อมองจันทร์ที่ลอยขึ้นมา ดึกดื่นอย่างนี้แล้วเพื่อนที่มีที่ดีที่สุดคือหมอนข้าง อยู่เหงา ๆ อย่างคนที่ปล่อยวาง ก็อยู่อย่างนี้จนชิน ไอ้คนไม่รู้ ก็คอยจะถาม ทำไมไม่หาใคร.. สักคน.. เข้าใจ.. และรักจริง (ที่เข้ามาผ่านไปก็มากเกิน) ก็ทุกคน ดูแสนดี ดูจริงใจ ก็ยินดีที่ได้เจอ แต่ no no no no no โว้ โว ก็เพราะเวลา ฉันรักรักจริง มันมาไม่นิ่งเอา ตอนเธอมาทิ้งไป คนมันรักมาก มันก็เลยเสียดาย มันปวดใจจะบอกใครก็ไม่ช่วย เพราะรักเองเจ็บเอง ก็อยู่อย่างคนไม่มีแฟน จะหาใครมาแทน ก็กลัวว่าเขาจะมาซ้ำ ก็เดี๋ยวนี้คนน่ะใจดำ เลยคบกันเที่ยวแบบขำ ๆ ก็เจ็บประจำ ก็เลยต้องอยู่คนเดียว ||| ( 2 Times ) ไอ้คนไม่รู้ ก็คอยจะถาม ทำไมไม่หาใคร.. สักคน.. เข้าใจ.. และรักจริง (ที่เข้ามาผ่านไปก็มากเกิน) ก็ทุกคน.. ดูแสนดี.. ดูจริงใจ.. ก็ยินดีที่ได้เจอ แต่ no no no no no โว้ โว ก็เพราะเวลา ฉันรักรักจริง มันมาไม่นิ่งเอา ตอนเธอมาทิ้งไป คนมันรักมาก มันก็เลยเสียดาย มันปวดใจจะบอกใครก็ไม่ช่วย เพราะรักเองเจ็บเอง ก็อยู่อย่างคนไม่มีแฟน จะหาใครมาแทน ก็กลัวว่าเขาจะมาซ้ำ ก็เดี๋ยวนี้คนน่ะใจดำ เลยคบกันเที่ยวแบบขำๆ ก็เจ็บประจำ ก็เลยต้องอยู่คนเดียว ก็เพราะเวลา ฉันรักรักจริง มันมาไม่นิ่งเอา ตอนเธอมาทิ้งไป คนมันรักมาก มันก็เลยเสียดาย มันปวดใจจะบอกใครก็ไม่ช่วย เพราะรักเองเจ็บเอง ก็อยู่อย่างคนไม่มีแฟน จะหาใครมาแทน ก็กลัวว่าเขาจะมาซ้ำ ก็เดี๋ยวนี้คนน่ะใจดำ เลยคบกันเที่ยวแบบขำๆ ก็เจ็บประจำ ก็เลยต้องอยู่คนเดียว..