หนใดที่ใจเหงา ทุกคราวที่เราท้อ ขอเพียงแต่มีแค่ ใครคนหนึ่ง ทุกข์จนสุดทนไหว ร้อนรนขึ้นยามใด อยากจะบอกใคร.. สัก.. คน ถึงใครต่อใครเขา เห็นเราหมดความหมาย ขอเพียงแต่มีแค่ ใครคนหนึ่ง ถึงวันที่สับสน ทุกข์ทนอยู่ในใจ อยากจะบอกใคร.. สัก.. คน สักคน.. ที่จะรู้ .. สักคน.. จะได้ไหม.. สักคน.. ถึงคราวที่สดใส ครั้งใดที่สุขสม ขอคนชื่นชมแค่ เพียงคนหนึ่ง ถึงวันที่มองฟ้า คว้าดาวได้ดังใจ อยากจะบอกใคร.. สัก.. คน ใจเรามันเป็นเพียง แต่เนื้อแค่ก้อนหนึ่ง มันจึงมีเวลา จะอ่อน.. แอ เพียงตัวเราลำพัง อ้างว้างไร้ทางแก้ จึงจำใจยอมทนเก็บไว้ แต่อยากจะบอกใคร.. สัก.. คน * เพียงคนเดียวจริงๆ ที่ขอ ไว้เป็นเพื่อน เพียงคนเดียวคอยเตือนและเข้า.. ใจ มีคนเป็นพันๆ หมื่นแสนล้านที่บนโลก เพียงคนเดียวจะมีบ้างไหม อยากจะบอกใคร.. สัก.. คน สักคน.. ที่จะรู้ .. สักคน.. จะได้ไหม.. สักคน.. * เพียงคนเดียวจริงๆ ที่ขอ ไว้เป็นเพื่อน เพียงคนเดียวคอยเตือนและเข้า.. ใจ มีคนเป็นพันๆ หมื่นแสนล้านที่บนโลก เพียงคนเดียวจะมีบ้างไหม อยากจะบอกใคร.. สัก.. คน อยากจะบอกใคร.. สัก.. คน อยากจะบอกใคร.. สัก.. คน อยากจะบอกใคร.. สัก.. คน อยากจะบอกใคร.. สัก.. คน ( Till End )