
แต่ก่อนแต่กี้นั้นหนา อ้ายเคยสัญญาว่าสิบ่เซาฮัก แต่แล้วอ้ายก็มาตีจาก ทิ้งฮอยฝากคือเจ็บที่บ่อยากจำ แต่ชีวิตเหมือนถูกออกแบบมา ให้ยังได้เห็นหน้าอ้ายอยู่ทุกเซ้าค่ำ เจออ้ายใจก็เจ็บนำ ๆซ้ำใจถืกซ้ำสายตาอ้ายย้ำแผลเก่า * คิดพ้อยามอ้ายฮักกัน อยู่ไกลกันยังรู้สึกดี แต่พออ้ายเบิ่ดฮักกันมื้อนี่ มาใกล้กันยิ่งเจ็บบ่เซา ** หากบ่เคยฮักอ้าย คงบ่ต้องเจ็บปานนี่ ลบอดีตบ่ได้อิหลี ทุกภาพจำย้ำให้เจ็บซ้ำเก่า หากบ่เคยฮักอ้าย น้ำตาคงบ่ไหลยาว ๆ ใกล้แค่ไหนก็ยิ่งปวดร้าว โอ๊ย.. ย้อนคนเซาฮักกัน ต้องถ่าฮอดมื้อใดทั้งหัวใจ ถึงจะตัดอ้ายลง เบิ่งหน้าอ้ายได้ตรง ๆ อย่างคนที่เพิ่งฮู้จักกันเมื่อวาน แต่เคยทุ่มฮักให้อ้ายมา มันยากเกินกว่าจะทำเป็น ลืมมัน มื้ออื่นเซ้าที่ตื่นขึ้นอีกวัน บ่อยากให้ม่องนั้นมีอ้ายอยู่ คือเก่า ( ซ้ำ * , ** ) ใกล้แค่ไหน ก็ยิ่งปวดร้าว โอ๊ย.. ย้อนคนเซาฮักกัน