//
* ฉันก็มีหัวใ จ ที่เหมือนเหมือนคนทั่วไป วันที่ถูกทิ้งก็มีน้ำตา และยังหวั่นไหวกับคำร่ำลา มีหัวใจ ที่เหมือนเหมือนคนทั่วไป ยิ่งคิดถึงยิ่งทำให้เพ้อ ยิ่งพบเจอยิ่งทำให้มีน้ำตา | || ( 2 Times ) ฉันมีรอยยิ้มบนใบหน้าเวลาที่มีความสุข ฉันมีน้ำตาอยู่นองหน้า เวลาที่ฉันต้องทนทุกข์ เวลาสนุกฟังมุขตลกฉันเองก็ยังหัวเราะออกมา เมื่อยามมีไข้หรือไม่สบายฉันเองก็ยังต้องกินยา ไม่เคยชินชา กับความรู้สึกเมื่อเสียใจ ทุกครั้งยังมีน้ำตา กับคำร่ำลา กับความรักที่เสียไป เหมือนกับใครใคร มิได้แตกต่างใดใด ฉันมีรอยยิ้มฉันมีน้ำตาฉันเองก็มีหัวใจ ( ซ้ำ * ) เมื่อฉันหยิบยื่นหัวใจหวังไว้ให้เธอมาดูแล เธอกลับเอาโยนออกไปให้ไกลไม่เคยสนใจไม่เคยแคร์ ใช้เท้าขยี้ดูถูกรังเกียจเดียดฉันท์ ทำเหมือนฉันร้องไห้ไม่เป็นทั้งทั้งที่ฉันก็เจ็บเหมือนกัน เหมือนกับทศกัณฐ์ ถึงแม้จะเป็นพญายักษ์ แต่ก็ยังมีหัวใจเอาไว้เจ็บเอาไว้รัก และอยากให้เธอได้รู้ถึงแม้ว่าเธอไม่สนใจ ฉันมีรอยยิ้มฉันมีน้ำตาฉันเองก็มีหัวใจ ( ซ้ำ * ) อันตัวเรานั่นคือทศกัณฐ์ พระราชาแห่งกรุงลงกา เอิงเงิงเงยไม่เก่งภาษา เจรจา ให้ไพเราะ เท่าไรนัก ข้าไม่เคยจะร้องเพลงแร็พหรือรู้จัก ข้าไม่เคยจะร้องเพลงร็อคถ้าจะรัก ร้องเป็นเพียงก็แต่จะเอิงเงิงเงย ที่เธออาจมองดูว่ามันเชย ( ซ้ำ * ) เหมือนกับทศกัณฐ์ ถึงหน้าจะเป็นพญายักษ์ แต่ก็ยังมีหัวใจเอาไว้เก็บเอาไว้รัก เหมือนกับใครใคร มิได้แตกต่างใดใด ฉันมีรอยยิ้มฉันมีน้ำตาฉันเองก็มีหัวใจ เหมือนกับทศกัณฐ์ ถึงหน้าจะเป็นพญายักษ์ แต่ก็ยังมีหัวใจเอาไว้เก็บเอาไว้รัก เหมือนกับใครใคร มิได้แตกต่างใดใด ฉันมีรอยยิ้มฉันมีน้ำตาฉันเองก็มีหัวใจ ฉันเองก็มีหัวใจ ฉันเองก็มีหัวใจ ฉันมีรอยยิ้มฉันมีน้ำตาฉันเองก็มีหัวใจ
