เธอไม่ใช่เจ้าหญิง (อยู่ในนิยาย) เธอไม่ใช่ดอกไม้ (อยู่ในนิทาน) ไม่ใช่นางในฝันโดดเด่นเหมือนตาม อย่างนางสาวไทย แต่เธอนั้นให้ความรัก (ต่อกันมากมาย) มาเติมให้มีความหมาย (ให้เต็มหัวใจ) และเธอก็ทำให้ฉันสดใสร่าเริง บันเทิงกว่าสิ่ง.. ไหน ๆ ใครจะมองว่าเธอเป็นไง แต่ว่าฉัน กลับมองเธอเป็นแบบนี้ เธอคือหวานเย็น ดับร้อนข้างในหัวใจ ที่ฉันมี น่ารักซะจน ตัวฉันเก็บไปคิด เอาเธอมานอนคิด เท่านี้ฉันก็สุขใจ.. เธอคือหวานเย็น แค่เห็นหน้าเธอแล้วฉัน ก็ชื่นใจ ชีวิตที่มีเธอ คงจะสดใส แค่มีเธอมาใกล้ชิดกัน แม้ว่าโลกจะร้อน (อีกสักเท่าไร) แม้ไม่มีต้นไม้ (อย่างเดิมต่อไป) แต่เธอก็ทำให้ฉันชื่นฉ่ำหัวใจ แม้โลกเปลี่ยนไปทุกวัน ต่อให้ใครจะร้อนยังไง แต่ว่าฉันไม่เคยเป็นอย่างนั้น เมื่อเธอคือหวานเย็น ดับร้อนข้างในหัวใจ ที่ฉันมี น่ารักซะจน ตัวฉันเก็บไปคิด เอาเธอมานอนคิด เท่านี้ฉันก็สุขใจ.. เธอคือหวานเย็น แค่เห็นหน้าเธอแล้วฉัน ก็ชื่นใจ ชีวิตที่มีเธอ คงสดใส แค่มีเธอมาใกล้ชิดกัน เธอคือหวานเย็น ดับร้อนข้างในหัวใจ ที่ฉันมี น่ารักซะจน ตัวฉันเก็บไปคิด เอาเธอมานอนคิด เท่านี้ฉันก็สุขใจ.. เธอคือหวานเย็น แค่เห็นหน้าเธอแล้วฉัน ก็ชื่นใจ ชีวิตที่มีเธอ คงสดใส แค่มีเธอมาใกล้ชิดกัน เธอไม่หวานเกิน แค่คิดแล้วฉันก็เพลินเกินห้ามใจ สักวันฉันคง จะทนอีกไม่ไหว จะรักเธอจะตายหวานเย็น