หยับไหรโฉ้

คนโบราณเขาว่าไว้ ชายใด ไปเมืองจีน ไปทะเล ไปชวา ไปพังงาฟ้าแดง ให้หญิงคอยถ้า เกินสามปี หากนารีคิดคบคนใหม่ ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ถือว่าไม่มีความผิด พี่จากน้องไปสามวัน พอกลับหลังหันน้องนั้นเปลี่ยนไป เสื้อผ้าพี่ที่เคยใส่ หายไปไหน ไม่โหย่ที่เดิม รองเท้าตั้งอยู่หน้าบ้าน เธอคงรำคาญเห็นเป็นส่วนเกิน พี่ชวนแหลงน้องทำเมิน ความเพลิดเพลิน ของเราหายไป พี่ว่าหยับไหรโฉ้ หยับไหรโฉ้ แลท่าน้องมีคนใหม่ * หากไม่รักก็บอกกัน ไม่ต้องทำมาเป็นเห็นใจ หากจะไปก็ไป อย่ารั้งให้เสียเวลา ก็ตอนนี้ฉันรู้ดี ว่าไม่ได้อยู่ในสายตา ไม่ต่างอะไรกับหมาตามข้างถนน พี่จากน้องไปสามวัน พอกลับหลังหันน้องนั้นเปลี่ยนไป เสื้อผ้าพี่ที่เคยใส่ หายไปไหน ไม่โหย่ที่เดิม รองเท้าตั้งอยู่หน้าบ้าน เธอคงรำคาญเห็นเป็นส่วนเกิน พี่ชวนแหลงน้องทำเมิน ความเพลิดเพลิน ของเราหายไป พี่ว่าหยับไหรโฉ้ หยับไหรโฉ้ แลท่าน้องมีคนใหม่ * หากไม่รักก็บอกกัน ไม่ต้องทำมาเป็นเห็นใจ หากจะไปก็ไป อย่ารั้งให้เสียเวลา ก็ตอนนี้ฉันรู้ดี ว่าไม่ได้อยู่ในสายตา ไม่ต่างอะไรกับหมาตามข้างถนน * หากไม่รักก็บอกกัน ไม่ต้องทำมาเป็นเห็นใจ หากจะไปก็ไป ไม่ต้องเสียเวลา ก็ตอนนี้ฉันรู้ดี ว่าไม่ได้อยู่ในสายตา ไม่ต่างอะไรกับหมาตามข้างถนน รู้มาตั้งนาน ว่าน้องนั้นหยับไหรโฉ้ โร้.. พี่โร้ ว่าน้องนั้นหยับไหรโฉ้