หน้าเริน - บังซัก ก้าวร้าว

ลืมปักใต้บ้านเราไปแล้วหรือยัง ลืมลูกหนำหน่วยเก่าของเราแล้วหม้าย หรือน้องลืมเหม็ดสิ้นกลิ่นโคลนสาบควาย ยางผลัดใบเรียงรายพี่ใจหายตาม.. ข่าวลือเทือนว่าน้องนั้นไปผันใจ ทิ้งผ้าถุงไปใส่เสื้อทรงโชว์ร่าง หลงแสงสีเมืองกรุงไปดับแหลงกลาง ลืมเงาตนหนทาง ที่ตัวจากจรมานานแสนไกล * เธอไปอย่ากรุงแล้วทุมไอ้หนุ่มบ้านนา ให้ราสาน้ำตารินผ่าหัวอก มันขาดวิ่นชีวาเธอมาขี้หก ไม่หวนหลบมาพบตามคำสัญญา หรือฟ้าใหญ่เมืองกรุงมันสาปใจเธอ ให้หลงแสงเลิศเลอจนลืมที่มา ไม่เหลือแม้ร่องรอย วี่แววแก้วตา หรือลืมแล้วว่ามีคนคอยถ้า อยู่หน้าเริน ว่าออ ออ ออรัก วาออ วาออ เธอไม่หวนคืน เจ็บจนทนฝืน กล้ำกลืนช้ำหนัก ว่าออ ว่าเออ หรือเธอหมดรัก ทิ้งให้จมปักจนใจราสา ว่าออ ว่าออ เธอไม่หลบบ้าน ทุกข์ทรมานกับรอยน้ำตา ว่าออ ว่าเออ เธอลืมสัญญา โอ๊ย.. * เธอไปอย่ากรุงแล้วทุมไอ้หนุ่มบ้านนา ให้ราสาน้ำตารินผ่าหัวอก มันขาดวิ่นชีวาเธอมาขี้หก ไม่หวนหลบมาพบตามคำสัญญา หรือฟ้าใหญ่เมืองกรุงมันสาปใจเธอ ให้หลงแสงเลิศเลอจนลืมที่มา ไม่เหลือแม้ร่องรอย วี่แววแก้วตา หรือลืมแล้ว ว่ามีคนคอยถ้า โวอูโวโว้.. * ว่าเธอไปอย่ากรุง แล้วทุมไอ้หนุ่มบ้านนา ให้ราสาน้ำตารินผ่าหัวอก มันขาดวิ่นชีวาเธอมาขี้หก ไม่หวนหลบมาพบตามคำสัญญา หรือฟ้าใหญ่เมืองกรุงมันสาปใจเธอ ให้หลงแสงเลิศเลอจนลืมที่มา ไม่เหลือแม้ร่องรอย วี่แววแก้วตา หรือลืมแล้วว่ามีคนคอยถ้า อยู่หน้าเริน หรือลืมแล้วว่ามีคนคอยถ้า อยู่หน้าเริน