//
* หน้าหนาวใกล้เข้ามาทุกที ตรงนั้นสบายดีไหม ยิ่งอากาศหนาวเข้ามาทีไร แอบเพ้อคิดถึงเธอทุกที ให้คนตรงนั้นเค้าคอยดูแล อย่าทำไม่ดีแบบฉัน ห่มผ้าหนาๆ แล้วหลับฝันดี หนาวนี้ช่วยเตือนความจำ ยิ่งใกล้หน้าหนาวมันก็ยิ่งรู้สึก ยิ่งไกลแค่ไหนมันก็ยิ่งคิดถึง มันคิดย้อนเสมอเวลาได้ผ่านบางมุม ลืมทุกวิชาที่เรียนแต่ว่าไม่เคยลืมคุณ จำภาพในอดีตจนจำเก็บมาคิด แล้วจากสิ่งที่ผิดเพราะตอนทำไม่ได้คิด บางสิ่งที่ควรทำมันคงดีมากกว่านี้ จากที่หาคุณไม่เจอคงมีคุณอยู่ตรงนี้ ใกล้ฤดูหนาวมันก็คิดถึงแต่คุณ แต่คุณคงสบายดีถึงไม่มีผมคอยพยุง เราต่างกันคนละมุมหลังจากนี้มีเพียงแค่โชค คงได้เจอกันสักวันจากสักแห่งหนึ่งในโลก อยู่ตรงนั้นเธอโอเคมั้ย ยังคิดถึงกันอยู่หรือเปล่า ถ้าคิดถึงจะเป็นไรมั้ย ถ้าโทรหาจะได้หรือเปล่า จากวันนั้นที่เธอนั้นหาย ไม่ได้พูดคุยและไม่ได้ข่าว อากาศใกล้หนาวกับแดดยามสาย เราคิดคล้ายๆ กันอยู่หรือป่าว ( ซ้ำ * ) เพราะตอนนี้เธอก็คงลืม ความจำถูกเก็บในลิ้นชัก ไม่อาจกลับจุดที่เคยยืน แต่พอยิ่งห่างก็ยิ่งรัก มันรู้สึกผิดตอนที่สาย ในวันที่เธอนั้นเงียบหาย พยายามต่อใจจะสลาย เธอคงมองฉันเป็นตัวร้าย มันหมดเวลาแล้วต้องพอแล้วต้องเข้าใจ อย่าพยายามไปรบกวน อย่าเอาตัวเองนั้นเข้าไป มันผิดต้องแต่แรกรู้ตัวดีจากข้างใน ตอนนี้จงมองแล้วถามตัวเอง เค้ามีความสุขอยู่กับใคร ผ่านหน้าฝนก็จบหน้าหนาว ผ่านเรื่องราวคนเดียวมากมาย กว่าจะรู้ว่ามีความหมาย มันก็ช้าเกินกว่าเข้าใจ ผิดที่ฉันนั้นเป็นคนนั้น ที่ยังทำให้เธอเสียใจ อากาศยิ่งหนาวก็ยิ่งทำร้ายใจมันหายมีแต่ความว่างเปล่า ( ซ้ำ * ) หน้าหนาวนั้นเตือนความจำ หน้าหนาวนั้นเตือนบางคำ หน้าหนาวนั้นเตือนความจำ หน้าหนาวนั้นเตือนบางคำ ( 4 Times )
