E|E|G#m|G#m( 3 Times )
* อยากหนีไEป แต่หนีเG#mท่าไรก็ไม่พ้น
ยิ่งแสนEไกล ความทุกG#mข์ยิ่งตามเป็นห่าฝน
ก็เพียงแค่น้ำEตา มันไม่ได้ทำให้ถึงG#mตาย
ก็เพราะความจริงมันน่าEกลัว ไม่อยากจะมีตัวตน
ไม่อยากพบเจอผู้คG#mน ให้ชีวิตนี้ความเหงาช่วยนำพา
โอวE.. จนทุกวันนี้ตัวฉันก็ยังไม่ลืมG#m
คิดที่จะลุกแต่ไม่มีแรงให้ยืนE
มีเพียงความทุกข์ความสุขไม่มีให้ยืมG#m ไม่มีให้ยืม
พยายามจะลืมEเรื่องราวที่มันเลวร้าย
รอยยิ้มของฉันตอนนี้ G#mทำไมมันร่วงหล่นหาย
ทำไมมันถึงไม่เหมือนEเมื่อก่อน
หลับตาฝันทุกครั้งที่นอน
ไม่อยากคิดG#mแต่ภาพมันยังคงย้อน
ไม่รู้จะต้องEเจอมันอีกนานแค่ไหน
ก็คงต้องทนG#mใช่ไหมถึงจะไม่ไหว
ทุกวันมันช่างEเลวร้ายในช่วงกลางคืน
หวังว่าสักวันG#mคงหายสักวันคงลืม
สักวันEคงหาย.. สักวันG#mคงลืม..
สักวันEคงหาย.. สักวันG#mคงลืม..
( ซ้ำ * )
ไม่มีใครEที่จะเข้าใจ ไม่กล้าบอกใครไม่กล้าระบาย
ถึงอยากตะโกนG#mให้ดังออกไป แต่ก็ไม่รู้ต้องพูดยังไง
ความรู้สึกEไร้คำบรรยาย น้ำตาไหลออกไม่รู้ทำไม
ความเหงาบางทีก็G#mอันตราย ในหัวมันคิดแต่ฆ่าตัวตาย
อยากหยุดเรื่องนี้ที่Eมันทำร้าย
พาฉันจบลงไปไม่มีแรงจะหายใจ
ดิ่งลงลึกG#mจนมองไม่เห็น
มีแต่ความเย็นไม่มีแสงประกายไฟ
พยายามแหวกว่ายEให้หลุดออกไป
ไม่อยากจมลงอีกดูแล้วคงไม่มีหวัง
คงต้องเฝ้ารอG#mให้ถึงวันนั้น
วันที่เป็นดั่งฝันใครสักคงดึงมือฉัน
ไม่มีเลยแสงEไฟให้ฉันเดินตาม
ไม่มีลูกศรG#mใดที่ช่วยนำทาง
ไม่มีถนนEใดให้ฉันได้เดิน
สุดท้ายความกลัวG#mมันก็ตามฉันเจอ
อย่าตามEฉันมา.. ปล่อยให้ฉัG#mนไป..
อย่าตามEฉันมา.. ปล่อยฉันG#mได้ไหม..
( ซ้ำ * , * )
E|E|G#m|G#m( 2 Times )
