F#mC#m|DE
( 2 Times )
หน้าที่ไผF#m หน้าที่มัน
มันบ่ง่ายC#mกว่ากันบ่อ้าย
สิมาออยBmมาห่วงเอาหยังใจ
ในเมื่ออ้ายEตั้งใจสิไปต่อ
ถ้าน้องF#mนั้นบอกว่าอยู่บ่ได้C#m
หากบ่มีอ้ายDให้ชีวิตได้พบAพ้อ
อ้ายBmสิกลับ คืนมาฮักC#mกันบ่.. กะบ่ E
อย่าเป็นคนดีด้Dวยวิธีนี้เลยE
อ้ายเอ๋ยC#mน้องขอเถาะขอF#m
บ่ฮักแล้วDกะส่ำนี้พอ น้องEขอนำหลาย ๆ
ปล่อยน้องให้ ฮือF#m
ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮ้องไห้ C#m
แล้วให้อ้ายไป D
ไป ไป ไปตามทางของอ้ายE
บ่อยากฟังAดอกเหตุผลE
ว่าเป็นหยังC#mอ้ายจังถิ่มไป F#m
เป็นย่อนDอ้ายมีผู้ใหม่
หรือย่อนเบิดใจ Eกะซาง
ปล่อยน้องให้ ฮือF#m
ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮ้องไห้ C#m
บ่ต้องร่ำรี้ Dร่ำไร กับฮักฮ้าง Eๆ
หน้าที่น้องAต่อจากนี้ E
คือหัดหายใจใC#mนโลกที่อ้างว้F#mาง
สิมาห่วงDกันเฮ็ดอิหยัง
คนเจ็บกะเจ็บE.. คือเก่า
F#mC#m|DE
F#mC#m|DE
F#m|C#m|D|E|E
ปล่อยน้องให้ ฮือF#m
ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮ้องไห้ C#m
แล้วให้อ้ายไป D
ไป ไป ไปตามทางของอ้ายE
บ่อยากฟังAดอกเหตุผลE
ว่าเป็นหยังC#mอ้ายจังถิ่มไป F#m
เป็นย่อนDอ้ายมีผู้ใหม่
หรือย่อนเบิดใจ Eกะซาง
ปล่อยน้องให้ ฮือF#m
ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮ้องไห้ C#m
บ่ต้องร่ำรี้ Dร่ำไร กับฮักฮ้าง Eๆ
หน้าที่น้องAต่อจากนี้ E
คือหัดหายใจใC#mนโลกที่อ้างว้F#mาง
สิมาห่วงDกันเฮ็ดอิหยัง
คนเจ็บกะเจ็บE.. คือเก่า A
F#mC#m|DE
F#mC#m|DE|F#m
