ภูมิลำพัง

คนที่น้องฮักหลาย คือคนที่ร้ายที่สุด ความฝันต้องพังต้องหยุด ยังแต่น้ำตา ใบนาแม่พ่อ หนี้ ธ ก ส พาขวัญกินดอง พังลงกับหม่อง แนมบ่เห็นป่อง สิย่างสิไป.. คือปล่อยน้องถิ่มกลางทาง สิสู้สิสร้างกับไผ ฝันที่เฮาวาดไว้ สุดท้าย.. ยังแต่น้ำตา มื้อจากลา ภูมิลำเนา เข้ามา.. เมืองใหญ่ ย้อนเซื่อในฮักว่าอ้าย สิพาเฮ็ดพา.. หา หวังไกลฮอดมื้ออ้ายไปขอ แม่กับพ่อคงพอได้กู้หน้า บ่เคยคิดว่า อ้ายสิเฮ็ดกันได้ * มาสองคนอ้ายคือให้น้องกลับผู้เดียว ฮักเคยเทียว มันเบิดคักแล้วบ้ออ้าย คือว่าสิพาน้องย่างสุดฝัน คือว่าสิเบิ่งแงงกันจนตาย น้องสิตอบพ่อแม่จั่งได๋ คันเพิ่นถามหาอ้าย มื้อกลับภูมิลำเนา ไทบ้านคงสมน้ำหน้าเอา มื้อน้องกลับไป ภูมิลำพัง คนที่น้องฮักหลาย คือคนที่ร้ายที่สุด ความฝันต้องพังต้องหยุด ยังแต่น้ำตา มื้อจากลา ภูมิลำเนา เข้ามาเมืองใหญ่ ย้อนเซื่อในฮักว่าอ้าย สิพาเฮ็ดพาหา หวังไกลฮอดมื้ออ้ายไปขอ แม่กับพ่อคงพอได้กู้หน้า บ่เคยคิดว่า อ้ายสิเฮ็ดกันได้ * มาสองคนอ้ายคือให้น้องกลับผู้เดียว ฮักเคยเทียว มันเบิดคักแล้วบ้ออ้าย คือว่าสิพาน้องย่างสุดฝัน คือว่าสิเบิ่งแงงกันจนตาย น้องสิตอบพ่อแม่จั่งได๋ คันเพิ่นถามหาอ้าย มื้อกลับภูมิลำเนา ไทบ้านคงสมน้ำหน้าเอา มื้อน้องกลับไป.. ภูมิลำพัง ไทบ้านคงสมน้ำหน้าเอา มื้อกลับบ้านเฮา.. แค่เพียงลำพัง