หนอนผีเสื้อ

เป็นแค่หนอน.. ไร้ค่า ที่หลงลืมตาเกิดมา ท่ามกลางดอกไม้ ร่างกายผอมบาง ดมกลิ่นหอม.. เย้ายวน หลากสีชี้ชวนให้หลง รักไม่ลาร้าง หลงรักเจ้าช่อดอกไม้ทั้งใจ ต่อให้หิว.. ก็ฝืนก็ทน จะยอม.. ไม่กลืนไม่กินดอกใบ ให้เจ้าดอกไม้ระคาย * แค่ใช้น้ำค้าง เพื่อพอประทัง ตายังมอง ชื่นชมแค่เพียงดอกไม้ ไม่เคยคิดมองตัวเอง จนชีวิตเจ้าหนอน ก็ตายลงไป ยอมทำไป แม้ไม่มีใครจะมองเห็น หล่นร่วงลงไป ทอดกายเป็นปุ๋ยดิน.. โอ้เจ้าหนอน.. ผีเสื้อ ไม่เหลือเวลาตามฝัน ไม่ทันได้เติบโต ไม่ทันโผบิน แล้วความรัก.. ของมัน จะทิ้งเรื่องราวอะไรให้ใครได้ยิน รักที่สร้างสรรค์ไม่ทำร้ายใคร ต่อให้หิว.. ก็ฝืนก็ทน จะยอม.. ไม่กลืนไม่กินดอกใบ ให้เจ้าดอกไม้ระคาย * แค่ใช้น้ำค้าง เพื่อพอประทัง ตายังมอง ชื่นชมแค่เพียงดอกไม้ ไม่เคยคิดมองตัวเอง จนชีวิตเจ้าหนอน ก็ตายลงไป ยอมทำไป แม้ไม่มีใครจะมองเห็น หล่นร่วงลงไปทอดกายเป็นปุ๋ยดิน * แค่ใช้น้ำค้าง เพื่อพอประทัง ตายังมอง ชื่นชมแค่เพียงดอกไม้ ไม่เคยคิดมองตัวเอง จนชีวิตเจ้าหนอน ก็ตายลงไป ยอมทำไป แม้ไม่มีใครจะมองเห็น แต่ดอกไม้ยังคงงดงาม เพราะปุ๋ยดิน