พิษรักพิษณุโลก

พี่จอดแพคอย แม่สาวน้อยนัยน์ตาสีโศก ริมฝั่งน้ำเมืองเมืองพิษณุโลก โชคไม่ช่วยคนสวยไม่มา ฝนตกพรำๆ หนาวไอน้ำจากเหนือไหลบ่า แอบอิงซบผักตบชวา เสียงขลุ่ยพลิ้วมาจากลำน้ำยม สวรรค์คงสาป บาปคงซ้ำเพราะกรรมของพี่ พี่คอยน้องจนถึงตีสี่ ไม่เห็นมีสาวนัยน์ตาคม ฝนตกจนซา เจ้าไม่มาช้ำเหลือจะข่ม น้ำตาข้าหลั่งลงวังน้ำยม หนาวฝนหนาวลมใต้ร่มทองกวาว * ชะแง้เก้อ ชะเง้อคอย ชม้อย.. มอง โอ้น้อง คิดถึงพี่บ้างหรือเปล่า โอ้ละเน้อ ไม่เจอแม้แต่เพียงเงา ไม่อยากจะแบก รักเรา กลับไปให้เขา นินทา ** หลวงพ่อช่วยที เถิดพ่อศรีพุทธชินราช ช่วยดลใจเป็นใยสวาท ส่งเนื้อเย็นมาเป็นขวัญตา หนาวเหน็บเจ็บใจ ขืนรอไปรักไม่คอยท่า อยากกู่ร้องให้ก้องโลกา ให้เขารู้ว่า แก้วตาหลอกลวง * ชะแง้เก้อ ชะเง้อคอย ชม้อย.. มอง โอ้น้อง คิดถึงพี่บ้างหรือเปล่า โอ้ละเน้อ ไม่เจอแม้แต่เพียงเงา ไม่อยากจะแบก รักเรา กลับไปให้เขา นินทา ** หลวงพ่อช่วยที เถิดพ่อศรีพุทธชินราช ช่วยดลใจเป็นใยสวาท ส่งเนื้อเย็นมาเป็นขวัญตา หนาวเหน็บเจ็บใจ ขืนรอไปรักไม่คอยท่า อยากกู่ร้องให้ก้องโลกา ให้เขารู้ว่า แก้วตาหลอกลวง