Em|D|Em|D
Em|D|Em|F#7
เจ้าบินอ่อนล้าBm
หรือไรหงส์ฟ้าAจึงมาเลียบGดิน F#7
เจ้าอยู่พรหมมินทร์Bm
ไหนเลยมาสิ้นAแค่เพียงพรมGแดน
ปิดกั้นF#7อะไร Bmจึงไม่ใฝ่.A/C#. เมืองแมEmน
เห็นแคว้นF#m เห็นแดนG
กันดารA ว่าเป็นบ้านBmงาม F#7
ปราสาทเจ็ดสี Bmล้วนแต่ดี Aมีล่อใGจ F#7
ด้วยเหตุไฉนBm หรือจึงไม่เห็นA เช่นความงามG
ดินแดนF#7 แห่งเราBm มีแต่.A/C#. ระกำ Em
ขาดไฟF#m.. ไร้น้ำ G
ต้องตามAด้วยแสงเดือนDดาว F#7
หงส์ฟ้าG.. Aเมื่อยล้าBm บอกเAmรา D
หงGส์ด้วยกันEm สัมพันธ์Aเพียงเจ้า D
มาถึงนี่A/C#พอดีที่เรา Bm
ส่งผ้าAm Dให้คลุมG พอได้นุ่มA กายเจ้า D
แข็งแรงA/C# แล้วเช้าBm เจ้าAก็คงจากDไป F#7
เจ้าบินอ่อนล้าBm
ข้าช่วยหงส์ฟ้าA เจ้าจงมีแGรง F#7
เผือกมันตากแห้งBm
ก็เสาะแสวงA เที่ยวหามาให้ G
ทีตอนF#7 จากลา Bm ไม่เคยว่าA/C#.. เห็นใจ Em
บทเรียนF#m.. สุดท้าย G
เป็นกาAอย่าหมายหงส์Dทอง F#7
BmA|GF#7( 2 Times )
BmA/C#|EmF#m
GA|DF#7
เจ้าบินอ่อนล้าBm
ข้าช่วยหงส์ฟ้าA เจ้าจงมีแGรง F#7
เผือกมันตากแห้งBm
ก็เสาะแสวงA เที่ยวหามาให้ G
ทีตอนF#7 จากลา Bm ไม่เคยว่าA/C#.. เห็นใจ Em
บทเรียนF#m.. สุดท้าย G
เป็นกาAอย่าหมายหงส์Dทอง..
GGm|F#mBm
EmA|D
