
( 4 Times ) ( 8 Times ) จะกล่าวถึงองค์สี่ กษัตรา ออกจากพารา เข้าเดิน ดง เออ.. เอ้อ.. เอย.. ฮึอือ ฮึฮือ เดอือ ฮึอือ ฮึฮือ ฮึฮือ เออ.. เอ้อ.. เอย.. พระเวชสันดร สุริยวงค์อะ เท้าเธออุ้มองค์ พ่อชาลี โฉมนางมัทรี แม่กัล นะฮึอือ ลยา อุ้มแก้วกัญหา กุมารี ออกตามเสร็จ.. เออ.. เอย.. ฮึอือ ฮึฮือ เดอือ ฮึอือ ฮึฮือ ฮึฮือ เออ.. เอ้อ.. เอย.. พระสามี เดินจรลี มาในไพร ทิพากร ก็อ่อนอับ ว่าเย็น เย็น เย็น ตะละเย็น เย็น เย็น ระยับ ลงไร ไร ชะนีน้อยๆ ละมันก็ห้อยกิ่งไม้ ร้องร่ำ พิไร อยู่บนยอดยาง บ้างหวนพระทัย ให้ละทาง คิดถึง นะฮึอือ สุรางค์ ที่เคยเลี้ยงสอน เอ่ยแจ้ว แจ้ว แว่วเสียงเสนาะ เออ สำเนียง ชะนีวอน เรียกผัวโว้ย โว้ย สำออยอ้อน เที่ยวเร่ร่อนเอย ว่าร่ำ พิไร ร้องเรียกผัวโว้ย ว่าผัวโว้ย ทำไมไม่โหย ให้เมียชื่นใจ ว่าเหล่าลิงค่าง นะ ฮึอืง เดอือ เดอือ ดะฮื้ออึง เอ้าบ้างลิงลม บ้างก็ลอยกลิ้งกลม นะตามลม พระพราย ขึ้นต้นตะโก เออ เอย.. ฮึอือ ฮึฮือ เดอือ ฮึอือ ฮึฮือ ดะฮึอื่อ ฮึอือ ตะเกียก ตะกาย และเหาะหาย ระเห็จลอย เหมือนเราทั้งสี่ มาเดินไพร ไม่เห็นจะมีใคร เข้ามาติดตามต้อย เอ่อ เออ เอ่อ เออ เอิง เอย.. เป็นเวรมาซ้ำ หรือเป็นกรรม นะ ฮึอือ มาพลอย ซัดให้เลื่อนลอย จากพารา มัทรีเอ๋ย นกสาลิกา ส่งเสียงจ้า ช่างหน้าฟัง ว่าสาลิกา ที่นอกวัง ส่งเสียงดัง วังเวงไพร ทิพากร ก็อ่อนอับ ว่าเย็น เย็น เย็น ตะละเย็น เย็น เย็น ระยับ ลงไร ไร แล้วสี่กษัตรา ก็กล้าไกล เข้าสู่พงไพร พนา ดอน.. เออ.. เอิง เอย.. เอ่อ เออ เอิง เอย.. เออ.. เอย..