สู่ขวัญ

ขวัญเคยพายิ้มพาหัว เคยอยู่เคียงข่างเจ้า คอยอยู่เป็นเงา คอยปกป้องหัวใจ ขวัญเคยพาเจ้าผ่องใส พาเห็นโลกสวยงาม ขวัญพาเจ้าฮู้จักความ มาตั้งแต่น้อยจนใหญ่ ย้อนว่าเจ้าเป็นผู้สาว บ่อึดผู้บ่าวมาพัวพันชิดใกล้ เอาก๊อกน้ำตา มาให้ใซ้ ให้เจ้าเปิดฮ่องไห่ อยู่อ้อมบ้าน * อั่นว่าขวัญเจ้าลงไปไท ไปไฮ่ไปโคก ไปทุกข์ไปโศก อยู่ทางได๋ คืนมาสาขวัญหล่าอย่าหนีไกล ถิ่มให้เจ้าเสียใจ นอนฮ้องไห่พอฮอมตาย อ้ายเทียวส่องติดตามห่วงใย ย่านได้ยินข่าวร้าย สาวบ้านเฮาที่คุ้นเคย คืนมาสามาเด้อขวัญเอย มาอยู่หม่องคุ้นเคย คือหัวใจหล่าคำนาง ชีวิตลังมื้อก็มีฝน มืดมะลึ้มครึ้มเค้า ธรรมดาของคนเฮา มีเเนวเฮ็ดให่เสียใจ อย่าลืมผู้ห่วงเจ้ากั่วไผ ยังมีอ้ายอีกคนนึง ผู้คิดฮอดคิดถึง มักแต่เจ้ามาแต่ได๋ ย้อนว่าเจ้าเป็นผู้สาว บ่อึดผู้บ่าวมาพัวพันชิดใกล้ เอาก๊อกน้ำตา มาให้ใซ้ ให้เจ้าเปิดฮ่องไห่ อยู่อ้อมบ้าน ย้อนว่าเจ้าเป็นผู้สาว บ่อึดผู้บ่าวมาพัวพันชิดใกล้ เอาก๊อกน้ำตา มาให้ใซ้ ให้เจ้าเปิดฮ่องไห่ อยู่อ้อมบ้าน * อั่นว่าขวัญเจ้าลงไปไท ไปไฮ่ไปโคก ไปทุกข์ไปโศก อยู่ทางได๋ คืนมาสาขวัญหล่าอย่าหนีไกล ถิ่มให้เจ้าเสียใจ นอนฮ้องไห่พอฮอมตาย อ้ายเทียวส่องติดตามห่วงใย ย่านได้ยินข่าวร้าย สาวบ้านเฮาที่คุ้นเคย คืนมาสามาเด้อขวัญเอย มาอยู่หม่องคุ้นเคย คือหัวใจหล่าคำนาง คืนมาสาขวัญหล่าอย่าหนีไกล ถิ่มเจ้าให้เสียใจ นอนฮ้องไห่พอฮอมตาย อ้ายเทียวส่องติดตามห่วงใย ย่านได้ยินข่าวร้าย สาวบ้านเฮาที่คุ้นเคย คืนมาสามาเด้อขวัญเอย มาอยู่หม่องคุ้นเคย คือหัวใจหล่าคำนาง