สุดขั้ว

มองไปจนถึงทาง ที่ไม่อาจจับต้อง ทางที่ไม่ วันเจอ เพียงแค่หลงละเมอ วันที่ใจเผอเรอ วันที่ทีเรา หนึ่งเดียว * จับแตะได้แต่ความเหงา ใจร้าว ลึกลง มันหยั่งรากจนสุดขั้วเหงา เพียรเฝ้าเวียนมา ไม่ร้างไม่รา เฝ้าติดตามหา จนพบกัน ไม่พรากจาก อยู่ข้าง(ร่วม)กัน ตลอดมา บางคืนบางวัน ในหมู่คนมาหลาย เจ้ายังแทรกกาย เข้ามากั้นขวาง จับแตะได้แต่ความเหงา ใจร้าว ลึกลง มันหยั่งรากจนสุดขั้วเหงา เพียรเฝ้าเวียนมา ไม่ร้างไม่รา เฝ้าติดตามหา จนพบกัน ไม่พรากจาก ( ซ้ำ * , * ) Till End