C|Am|F|G( 2 Times )
วันCคืนล่วงเลยผ่าน
กาลเวลาAmไม่เคยหวนคืน
เสียFงสะอื้นราตรีนั้น
ยังGก้องอยู่มิวาย
ภาพCความรักที่แสนหวาน
กลับAmขื่นขมตอนปลาย
ยืนFทอดกายให้สายลม
ประโลมGหัวใจแหลกเหลว
เปลCวไฟคืนเดือนดับ
ไม่อาจซับAmกลุ่มก้อนน้ำตา
เสียFงหัวใจเพรียกหา
ยังพร่ำวอนGถึงตอนก่อนนั้น
หลุดCลอยรักยิ่งเคลื่อนคล้อย
ข้ามAmคืนยิ่งจืดจาง
คล้ายFโอบกอดความสิ้นหวัง
ใส่หัGวใจพังพัง โอ้รักCเอย.. C7
* ฉันจึงได้ค้นพบF
ว่าสายลมGที่พัดผ่านมาC
เพื่อเรียนรู้การจากลาF
ลมแค่มาGเพื่อผ่านเลยไป C
เช่นกับรักที่หวงFแหน
แม้ว่FmาฉันจะเสียEmดายแค่ไEหน
ถึงDmทำใจไม่ได้ F
ก็ต้องยอมG#รับความเป็นไป A#
เมื่อต้องจากลาC.. G#
ไม่เคยมีใครเป็นของใครเGmลยสักคน
รักFmจนชั่วนิรันA#ดร์ไม่เคยมีจD#ริง
ทิ้งไปเFmพื่อเจอพบเจอเพื่อลา
ที่ตามหาGmรักเอยอยู่ไหน
บทจะมาก็มาG# อยากจะลาก็ไป
ดั่งสายลมA#.. ไม่เคยบอก..
CEm|Am|F|G
C|Am|F|G
* ฉันจึงได้ค้นพบF
ว่าสายลมGที่พัดผ่านมาC
เพื่อเรียนรู้การจากลาF
ลมแค่มาGเพื่อผ่านเลยไป C
เช่นกับรักที่หวงFแหน
แม้ว่FmาฉันจะEmเสียดายแค่ไEหน
ถึงDmทำใจไม่ได้ F
ก็ต้องยอมG#รับความเป็นไป A#
เมื่อต้องจากลาC..
* ฉันจึงได้ค้นพบF
ว่าสายลมGที่พัดผ่านมาC
เพื่อเรียนรู้การจากลาF
ลมแค่มาGเพื่อผ่านเลยไป C
เช่นกับรักที่หวงFแหน
แม้ว่FmาฉันจะเEmสียดายแค่ไหนE
ถึงDmทำใจไม่ได้ F
ก็ต้องยอมG#รับความเป็นไป A#
เมื่อต้องจากFลา..
ถึงDmทำใจไม่ได้ ก็ต้องยอมFรับ
ความเป็นไป GทุกการจCากลา..
