Am|C|Am|C
Am|G|G|C
สมภารเลี่ยมCเป็นพระใจถึง
ทั้งๆ ที่ปากGแกไม่ค่อยตรงกับใจ
ถึงจะบวชCได้ไม่นานเท่าไหร่Am
แต่ความหัวไวแDmกจึงได้เป็นสมภารG
สมภารเลี่ยมCเลี่ยมคมสมนาม
เจ้าของนิยาGมคิดใหม่ทำใหม่Am
แกสร้างโบสถ์Cหลังโตหลังใหญ่Am
จากเงินทองที่เรี่ยไร Gอย่างชำนิชำCนาญ
Am|C|Am|C
Am|G|G|C
ไอ้จุกCมันเป็นลูกศิษย์วัด
อาศัยข้าวก้นบาตรGหล่อเลี้ยงชีวาAm
ทุกๆ วันCต้องต้มน้ำชงชาAm
ให้กับหลวงตาDmอยู่ข้างกุฏิสมภารG
แล้ววันหนึ่งCเย็นย่ำโพล้เพล้
ไอ้จุกก็เกร่จGะรีบไปชงน้ำชา
แต่ดันไปเจอะCสมภารฉันมาม่าAm
ความเลยแตกออกมาG
เพราะไอ้จุกมันเที่ยวประCจาน
ก็แล้วใครFจะเชื่อเด็กสร้างบ้าน
มากกว่าเชื่อสมภารที่สร้างโบสถ์สดใหม่C
รังษีขFองโบสถ์มันบังตา
เสริมสร้างศรัทธาให้ผู้คนเห็นใจ C
แม้เรื่องอาบัติAmจะตามมาอีกมากมายDm
มันซุกมันซ่อนAmอยู่ในจีวรกันวุ่นวายDm
แต่ผลสุดท้ายG..
ไอ้จุกต้องถูกไล่ออกC.. จากวัด
ไอ้จุกFเองมันเด็กนรก
ความคิดสกปรกมาใส่ร้ายสมภารC
ดีนะมึงFที่พวกตูสงสาร
มิฉะนั้นชาวบ้านจะตัดหัวให้เสียบประจานC
Am|Dm|Am|Dm
G|G|G|C|C
ก็แล้วใครFจะเชื่อเด็กสร้างบ้าน
มากกว่าเชื่อสมภารที่สร้างโบสถ์สดใหม่C
รังษีขFองโบสถ์มันบังตา
เสริมสร้างศรัทธาให้ผู้คนเห็นใจ C
แม้เรื่องอาบัติAmจะตามมาอีกมากมายDm
มันซุกมันซ่อนAmอยู่ในจีวรกันวุ่นวายDm
แต่ผลสุดท้ายG..
ไอ้จุกต้องถูกไล่ออกC.. ออกไป
ความชอบธรรมCต้องมีคุณธรรม
คุณธรรมGจึงเป็นเครื่องวัดความชอบAmธรรม
ถึงไอ้จุกCจะต้องรับกรรมAm
แต่สัจธรรมDmก็ปรากฎเป็นจริงG
เมื่อสมภารCเซ้งโบสถ์ให้กับเจ๊ก
ชื่อว่าเถ้าแก่เสกG เจ้าสัวเมืองสิงค์Am
ถูกกฎหมายCชอบธรรมมันก็จริงAm
แต่สิ่งที่ไม่เหลือG
คือความศรัทธาC.. ศรัทธาG..
ความศรัทธาAmที่เงินตราซื้อไม่ได้ F
ความศรัทธาGของประชาชนไทยC
ความศรัทธาDmที่ไม่เหลืออีกต่อไป
เมื่อผู้คนจับได้ Gหลังสมภารเซ้งโบสถ์..
C( 5 Times )
