ศักดิ์ศรีขี้แพ้ - ตั๊ก ณัฐวุฒิ

ไปหมดแล้ว ศักดิ์ศรีของฉัน วันที่เธอ จากไป กี่ครั้งที่เคยทะเลาะ เคยมองเธอวุ่นวาย ทนไม่ไหว ท้าให้เราเลิกกัน จากเคยมองเธอ เป็นของตาย แค่บีบคลาย ก็อยู่ในอุ้งมือ แต่เมื่อเธอเดินไป พึ่งพบเรื่องจริงสุดช้ำก็คือ คนที่เจียนตายกลับเป็นฉันเอง ก็ใครที่เลิกเอง แล้วดันมาเศร้าเอง ไหนใครที่ทำเก่ง ออกปากไล่เธอทุกที พึ่งรู้วันนี้ว่าโคตรอ่อนแอ ก็ใครที่ยิ่งเอง แล้วดันต้องเจ็บเอง สุดท้ายคนที่ดูเหมือนไม่แคร์ ข้างในกลับแพ้ ยับเยินจริง ๆ ซึ้งใจแล้ว กับความเปลี่ยวเหงาง นอนปวดร้าวทุกวัน ปาดน้ำตาในส่วนลึก คนสำนึกไม่ทัน ก้มหน้ารับ ไม่มีคำแก้ตัว แต่เมื่อเธอเดินไป พึ่งพบเรื่องจริงสุดช้ำก็คือ คนที่เจียนตายกลับเป็นฉันเอง ก็ใครที่เลิกเอง แล้วดันมาเศร้าเอง ไหนใครที่ทำเก่ง ออกปากไล่เธอทุกที พึ่งรู้วันนี้ว่าโคตรอ่อนแอ ก็ใครที่ยิ่งเอง แล้วดันต้องเจ็บเอง สุดท้ายคนที่ดูเหมือนไม่แคร์ ข้างในกลับแพ้ ยับเยินจริง ๆ ก็เรามันหยิ่งเอง ก็เลยต้องเจ็บเอง สุดท้ายไม่มีไม่เหลือคนแคร์ ศักดิ์ศรีขี้แพ้.. น่าอายจริงๆ