A|C#m|F#mE|D
หวังAว่าสิฝากผี ฝากC#mไข้
กะเลยF#mส่งมอบหัวใจ
ให้กับเจ้าD.. เป็นคนสุดEท้าย
วันAเวลาผ่านผัน ฮักC#mเฮาเริ่มเปลี่ยนไป
เจ็บF#mปานหยังกะจักสิเฮ็ดจั่งได๋
มันบอกไผบ่Dได้.. ว่าเลิกกันแล้วE
ความจริงF#mก็คือความจริงเป็นสิ่งบ่ตาย
แต่อ้ายC#mมันเกือบสิตายเพราะฮู้ความจริง
เมื่อโดนDทิ้ง.. ถิ่มเอาไว้แEค่เพียงลำพัง
แก่ตายตอนจบD คงเป็นศพEไร้ญาติ F#m
อย่างอเนจอนาถD.. ขาดEครอบครัวในบั้นAปลาย
เป็นหยังDหนอคำว่าฮักEแท้
คือจั่งC#mมาเสื่อมสลาย F#m
คนยังBmบ่ตายจั่งได๋ Eคือถิ่มกันแล้ว A
ความจริงF#mก็คือความจริงเป็นสิ่งบ่ตาย
แต่อ้ายC#mมันเกือบสิตายเพราะฮู้ความจริง
เมื่อโดนDทิ้ง.. ถิ่มเอาไว้แEค่เพียงลำพัง
แก่ตายตอนจบD คงเป็นศพEไร้ญาติ F#m
อย่างอเนจอนาถD.. ขาดEครอบครัวในบั้นAปลาย
เป็นหยังDหนอคำว่าฮักEแท้
คือจั่งC#mมาเสื่อมสลาย F#m
คนยังBmบ่ตายจั่งได๋ Eคือถิ่มกันAแล้ว
A|C#m|BmE|A
ความจริงF#mก็คือความจริงเป็นสิ่งบ่ตาย
แต่อ้ายC#mมันเกือบสิตายเพราะฮู้ความจริง
เมื่อโดนDทิ้ง.. ถิ่มเอาไว้แEค่เพียงลำพัง
แก่ตายตอนจบD คงเป็นศพEไร้ญาติ F#m
อย่างอเนจอนาถD.. ขาดEครอบครัวในบั้นAปลาย
เป็นหยังDหนอคำว่าฮักEแท้
คือจั่งC#mมาเสื่อมสลาย F#m
คนยังBmบ่ตายจั่งได๋ Eคือถิ่มกันแล้ว..
A|C#m|F#mE|D
